دوست نماها(تفسير سره منافقون) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٤١
مخالف را در خود هضم نموده و بر بيشتر نقاط معمور سايه انداخته است ـ گروهى از احبار يهود، مانند كعب الاحبار و وهب بن منبه و عبداللّه بن سلام در لباس اسلام و ايمان، ضررهاى غير قابل جبرانى بر اسلام وارد ساختند; آنان خود را داخل صحابه و تابعين نموده خرافات و روايات خالى از حقيقت را در ميان مسلمانان پخش نمودند و كتب تفسير و حديث را با افكار اسرائيلى مملو ساختند.[١]
مدت ها همين اسرائيليات، سايه هاى شوم خود را بر افكار مسلمانان افكنده و قرن ها به صورت حقايق تلقى مى شد.
سمرة بن جندب به نام صحابى پيامبر، گرداننده دستگاه تبليغاتى معاويه بود. او با اخذ چهارصد هزار درهم شأن نزول دو آيه را دگرگون ساخت; آيه اى [٢] را كه درباره جان بازى على(عليه السلام)در «ليلة المبيت»(شبى كه اميرمؤمنان در خوابگاه پيامبر خوابيد) نازل شده بود، از فضايل قاتل على(عليه السلام) عبدالرحمن بن ملجم خواند و گفت: در حقّ وى نازل گرديده و آيه زير را (كه در مذمت منافقان وارد شده است) درباره على دانست و گفت: منظور «ابوتراب» على است. اينك متن آيه:
(وَمِنَ النّاسِ مَنْ يُعْجِبُكَ قَولُهُ فِى الحَيوةِ الدُّنْيا وَيُشْهِدُ اللّهَ عَلى مَا فِى قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصامِ).[٣]
[١] مقدمه ابن خلدون، ص ٤١٦. [٢] بقره(٢) آيه ٢٠٧. ومتن آيه اين است:(وَمِنَ النّاسِ مَنْ يَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللّهِ وَاللّهُ رَءوفٌ بِالْعِبادِ); «برخى از مردم با خدا معامله نموده و جان خود را براى به دست آوردن رضايت خدا از دست مى دهند، خدا به بندگان خود مهربان است». نزول اين آيه درباره اميرمؤمنان مورد اتفاق بسيارى از مفسران و محدثان است، جز سيوطى كه در درالمنثور شأن نزول آن را طور ديگر نقل نموده است. مرحوم شيخ جواد بلاغى، مفسر عالى قدر اسلام در كتاب آلاء الرحمان (ج١، ص ١٨٤ـ ١٨٥) مصادر اين مطلب را از دانشمندان اهل تسنن نقل نموده است. [٣] بقره(٢)آيه ٢٠٤.