دوست نماها(تفسير سره منافقون) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٨
كه همان شمشير است ـ همراه نداشته باشند.
٥. مسل[١]مانان مقيم مكه به موجب اين پيمان مى توانند آزادانه شعاير مذهبى خود را انجام دهند و قريش حق ندارد آنها را آزار دهد و يا مجبور كند از آيين خود برگردند و يا آيين آنها را مسخره نمايند.[٢]
٦. امضا كنندگان متعهد مى شوند اموال يك ديگر را محترم بشمارند و حيله و خدعه را ترك كرده و قلوبشان در مورد يك ديگر خالى از هرگونه كينه باشد.
٧. مسلمانانى كه از مدينه وارد مكه مى شوند، مال و جان آنها محترم است.[٣]
اين متن پيمان حديبيه است كه از مدارك گوناگون گرد آمده و به برخى از آنها در پاورقى اشاره شده است. پيمان با مواد فوق در دو نسخه تنظيم شد و گروهى از شخصيت هاى قريش و اسلام پيمان را گواهى كرده، يك نسخه به سهيل و نسخه ديگر به پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم)تقديم گرديد.[٤]
اين پيمان و مانند آن ـ كه در زندگانى پيامبر و ديگر پيشوايان و سرداران اسلام فراوان است ـ حاكى از روح انعطاف شايسته تقدير در برابر مخالفان و دشمنان است و به ما نيز اجازه مى دهد تا آن جا كه لطمه اى بر اصول و اهداف اصيل اسلامى وارد نشود در برابر خواسته هاى طرف، انعطاف نشان دهيم و از اين طريق عواطف و محبت اعتماد و وثوق طرف را به خويش جلب كنيم.
اسلام با چنين پيمان هاى تاريخى به ما مى آموزد آن چه در معركه جهاد و
[١] سيره حلبى، ج٣، ص ٢٤. [٢] بحار الانوار، ج٢٠، ص ٣٥٣. [٣] مجمع البيان، ج٩، ص ١١٧. [٤] سيره حلبى، ج٣، ص ٢٥ و ٢٦.