از آنجا كه در آياتى از قرآن كريم اضلال به خداوند نسبت داده شده است ، و با توجه به اين كه اضلال به معناى گمراه ساختن فعل ناروايى است مفسران و متكلمان اسلامى را بر آن داشته است كه در اين باره به پژوهش بپردازند. آنان در اين خصوص آراء گوناگونى اظهار كرده اند كه در مجموع به دو ديدگاه منكران حسن و قبح عقلى (اشاعره) و طرفداران حسن و قبح عقلى (عدليه: اماميه ومعتزله) باز مى گردد. پيش از آن كه به نقل و بررسى اين دو ديدگاه بپردازيم ، لازم است معانى يا كاربردهاى ضلالت و اضلال را در لغت و اصطلاح بيان نماييم. اضلال در كتاب هاى لغت در معانى زير به كار رفته است: