الاعتقادات في دين الإمامية ( فارسي )
(١)
مقدمه و سبب تأليف و ترجمهء كتاب
٢ ص
(٢)
باب اول در بيان اعتقاد اماميه در توحيد ، و معرفت رب مجيد
٧ ص
(٣)
باب دوم در صفات ذات و صفات افعال
١٥ ص
(٤)
باب ( پنجم ) اعتقاد در نفى جبر و تفويض
١٨ ص
(٥)
باب ( ششم ) اعتقاد در اراده و مشيت
٢١ ص
(٦)
باب ( هفتم ) اعتقاد در قضاء و قدر
٢٥ ص
(٧)
باب ( هشتم ) اعتقاد در فطرت و هدايت
٢٩ ص
(٨)
باب ( نهم ) اعتقاد در استطاعت
٣٥ ص
(٩)
باب ( دهم ) اعتقاد در بدا
٣٧ ص
(١٠)
باب ( يازدهم ) اعتقاد در احتراز از جدل
٤١ ص
(١١)
باب ( دوازدهم ) اعتقاد در لوح و قلم
٤٦ ص
(١٢)
باب ( پانزدهم ) اعتقاد در نفوس و ارواح
٥٠ ص
(١٣)
باب ( شانزدهم ) اعتقاد در موت
٦٠ ص
(١٤)
باب ( هفدهم ) اعتقاد در سؤال قبرها
٦٨ ص
(١٥)
باب ( هيجدهم ) اعتقاد در رجعت
٧٣ ص
(١٦)
باب ( نوزدهم ) اعتقاد در بعث بعد از موت
٧٧ ص
(١٧)
باب ( بيست و دوم ) اعتقاد در وعده و وعيد الهى
٧٩ ص
(١٨)
باب ( بيست و سوم ) اعتقاد در آنچه بر بنده نوشته مىشود
٨٠ ص
(١٩)
باب ( بيست و چهارم ) اعتقاد در عدل الهى
٨١ ص
(٢٠)
باب ( بيست و پنجم ) اعتقاد در اعراف
٨٣ ص
(٢١)
باب ( بيست و ششم ) اعتقاد در صراط
٨٥ ص
(٢٢)
باب ( بيست هفتم ) اعتقاد در عقبات
٨٧ ص
(٢٣)
باب ( بيست و هشتم ) اعتقاد در حساب و ميزان
٨٩ ص
(٢٤)
باب ( بيست و نهم ) اعتقاد در بهشت و دوزخ
٩٣ ص
(٢٥)
باب ( سىام ) اعتقاد در كيفيت نزول وحى و كتب در امر و نهى
١٠١ ص
(٢٦)
باب ( سى و يكم ) اعتقاد در قرآن و اينكه نزول آن در شب قدر بوده
١٠٣ ص
(٢٧)
باب ( سى و چهارم ) اعتقاد در شأن انبياء و رسل و حجج و ملائكه
١١٠ ص
(٢٨)
باب ( سى و پنجم ) اعتقاد در عدد انبياء و اوصياى ايشان
١١٣ ص
(٢٩)
باب « سى و ششم » اعتقاد در عصمت انبياء و ائمه و ملائكه
١١٧ ص
(٣٠)
باب ( سى و هفتم ) اعتقاد در نفى غلو و تفويض
١١٩ ص
(٣١)
رباب ( سى و هشتم ) اعتقاد در ظالمان
١٢٦ ص
(٣٢)
باب ( سى و نهم ) اعتقاد در تقيه
١٣١ ص
(٣٣)
باب ( چهلم ) اعتقاد در شان آباء جناب نبوى صلى الله عليه و آله و سلم
١٣٥ ص
(٣٤)
باب ( چهل و يكم ) اعتقاد در شان علويان
١٣٦ ص
(٣٥)
باب ( چهل و چهارم ) اعتقاد در احاديث وارده در طب
١٤٢ ص
(٣٦)
باب ( چهل و پنجم ) اعتقاد در اختلاف حديثين
١٤٥ ص

الاعتقادات في دين الإمامية ( فارسي ) - الشيخ الصدوق - الصفحة ١١٦ - باب ( سى و پنجم ) اعتقاد در عدد انبياء و اوصياى ايشان


و معتقديم كه زمين خالى نمىماند از حجت خدا يا ظاهر و عيانست و يا ترسان و پنهان .
و معتقديم كه حجت الهى در زمين خدا و خليفه او در ميان بندگانش در زمان ما اين زمان قائم منتظر محمّد بن الحسن بن على بن محمّد بن على بن موسى بن جعفر بن محمّد بن على بن الحسين بن على بن ابى طالب عليهم السّلام است ، و آنكه آن حضرت همان كسى است كه به او خبر داده پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلَّم از جانب حقتعالى باسم و نسب شريفش و آنكه او همان كسيست كه پر مىكند زمين را بانصاف و عدل چنانچه پرشده بظلم و جور و آنكه او همان كسى است كه ظاهر و غالب ميفرمايد حقتعالى به او دين خود را براى اينكه غلبه دهد او را بر دين بالكليه و اگر چه اين امر را مشركان نخواهند ، و آنكه او همان كسى است كه فتح ميفرمايد حقتعالى بر دو دست مباركش مشارق و مغارب زمين را تا باقى نماند در تمام زمين هيچ مكان مگر آنكه صدا بلند شود در آن باذان و دين بالتمام مختص خداوند بوده باشد .
و آنكه او همان مهديست كه پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلَّم به او خبر داده و آنكه او چون خروج فرمايد عيسى بن مريم عليه السّلام فرود آيد و در عقب آن حضرت نماز گذارد و كسى كه در عقب آن حضرت نماز گذارد مانند كسى است كه در عقب رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلَّم نماز گزارده زيرا كه آن حضرت جانشين آن جناب است .
و معتقديم كه شدنى نيست كه قائم و برپاشونده غير از آن حضرت باشد هر چه در غيبت خود باقى بماند و اگر باقى بماند در غيبت خود به قدر