الاعتقادات في دين الإمامية ( فارسي ) - الشيخ الصدوق - الصفحة ٦٥ - باب ( شانزدهم ) اعتقاد در موت

و كافران بعضى نزد سكرات موت اين سختىها را ميكشند ؟ فرمود هر گونه راحتى كه مؤمن را در آن حال باشد ثواب عاجل او است ، و هر شدتى كه باشد جهت خالص ساختن او است از گناهان تا وارد آخرت شود در حالى كه پاك و پاكيزه باشد و مستحق ثواب الهى فارغ از هر مانعى الا همان كه گذشته ، و هر آسانى كه بر كافر در آن دم باشد براى آنست كه مزد هر عمل نيكى كه در دنيا كرده باز يافت نمايد ، تا وارد آخرت شود در حالى كه هيچ نداشته باشد الا آنكه موجب عذاب باشد بر او و هر سختى كه بر كافر است در آن وقت اول عقوبت او است نزد آخر شدن اعمال نيك او ، و اين به جهت آنست كه حقتعالى عادليست كه جور نمينمايد . و حضرت امام موسى بن جعفر عليه السّلام وارد شد بر بالين مردى كه در سكرات غرق بود و جواب نميداد كسى را كه آوازش مينمود ، پس حاضرين عرض نمودند كه كاش حال رفيق خود را ميدانستيم و كيفيت مردن را ، فرمود : مرگ آلت صاف نمودن است خالص مىكند مؤمنان را از گناهان ، و آخر المى مىباشد كه ميرسد بايشان و كفاره آخرين وباليست كه ميبوده بر ايشان و خالص مينمايد كافران را از حسنات آنها و مىباشد آخر لذتى يا نعمتى يا رحمتى يا راحتى كه ميرسد به آنها و آن آخر ثواب حسنه ايست كه مىباشد براى آنها .
و اما اين رفيق شما پس بتحقيق كه خالى شد از گناهان خالىشدنى و صاف شد از معاصى صافشدنى و خالص گرديد تا پاك شد چنان كه پاك مىشود جامه از چرك و قابل معاشرت گرديد با ما اهل بيت و در خانهء ما خانهء ابدى . و مردى از اصحاب امام رضا عليه السّلام بيمار شد ، آن حضرت