الاعتقادات في دين الإمامية ( فارسي )
(١)
مقدمه و سبب تأليف و ترجمهء كتاب
٢ ص
(٢)
باب اول در بيان اعتقاد اماميه در توحيد ، و معرفت رب مجيد
٧ ص
(٣)
باب دوم در صفات ذات و صفات افعال
١٥ ص
(٤)
باب ( پنجم ) اعتقاد در نفى جبر و تفويض
١٨ ص
(٥)
باب ( ششم ) اعتقاد در اراده و مشيت
٢١ ص
(٦)
باب ( هفتم ) اعتقاد در قضاء و قدر
٢٥ ص
(٧)
باب ( هشتم ) اعتقاد در فطرت و هدايت
٢٩ ص
(٨)
باب ( نهم ) اعتقاد در استطاعت
٣٥ ص
(٩)
باب ( دهم ) اعتقاد در بدا
٣٧ ص
(١٠)
باب ( يازدهم ) اعتقاد در احتراز از جدل
٤١ ص
(١١)
باب ( دوازدهم ) اعتقاد در لوح و قلم
٤٦ ص
(١٢)
باب ( پانزدهم ) اعتقاد در نفوس و ارواح
٥٠ ص
(١٣)
باب ( شانزدهم ) اعتقاد در موت
٦٠ ص
(١٤)
باب ( هفدهم ) اعتقاد در سؤال قبرها
٦٨ ص
(١٥)
باب ( هيجدهم ) اعتقاد در رجعت
٧٣ ص
(١٦)
باب ( نوزدهم ) اعتقاد در بعث بعد از موت
٧٧ ص
(١٧)
باب ( بيست و دوم ) اعتقاد در وعده و وعيد الهى
٧٩ ص
(١٨)
باب ( بيست و سوم ) اعتقاد در آنچه بر بنده نوشته مىشود
٨٠ ص
(١٩)
باب ( بيست و چهارم ) اعتقاد در عدل الهى
٨١ ص
(٢٠)
باب ( بيست و پنجم ) اعتقاد در اعراف
٨٣ ص
(٢١)
باب ( بيست و ششم ) اعتقاد در صراط
٨٥ ص
(٢٢)
باب ( بيست هفتم ) اعتقاد در عقبات
٨٧ ص
(٢٣)
باب ( بيست و هشتم ) اعتقاد در حساب و ميزان
٨٩ ص
(٢٤)
باب ( بيست و نهم ) اعتقاد در بهشت و دوزخ
٩٣ ص
(٢٥)
باب ( سىام ) اعتقاد در كيفيت نزول وحى و كتب در امر و نهى
١٠١ ص
(٢٦)
باب ( سى و يكم ) اعتقاد در قرآن و اينكه نزول آن در شب قدر بوده
١٠٣ ص
(٢٧)
باب ( سى و چهارم ) اعتقاد در شأن انبياء و رسل و حجج و ملائكه
١١٠ ص
(٢٨)
باب ( سى و پنجم ) اعتقاد در عدد انبياء و اوصياى ايشان
١١٣ ص
(٢٩)
باب « سى و ششم » اعتقاد در عصمت انبياء و ائمه و ملائكه
١١٧ ص
(٣٠)
باب ( سى و هفتم ) اعتقاد در نفى غلو و تفويض
١١٩ ص
(٣١)
رباب ( سى و هشتم ) اعتقاد در ظالمان
١٢٦ ص
(٣٢)
باب ( سى و نهم ) اعتقاد در تقيه
١٣١ ص
(٣٣)
باب ( چهلم ) اعتقاد در شان آباء جناب نبوى صلى الله عليه و آله و سلم
١٣٥ ص
(٣٤)
باب ( چهل و يكم ) اعتقاد در شان علويان
١٣٦ ص
(٣٥)
باب ( چهل و چهارم ) اعتقاد در احاديث وارده در طب
١٤٢ ص
(٣٦)
باب ( چهل و پنجم ) اعتقاد در اختلاف حديثين
١٤٥ ص

الاعتقادات في دين الإمامية ( فارسي ) - الشيخ الصدوق - الصفحة ٤٦ - باب ( دوازدهم ) اعتقاد در لوح و قلم


و ايضا از آن حضرت مرويست كه فرمود سخن در حق به از سكوت بر باطل است . و منقول است كه أبو الهذيل بهشام بن الحكم گفت : مناظره ميكنم با تو بر اين شرط كه اگر تو غالب آمدى بر من ؛ من برگردم بمذهب تو و اگر من غالب شدم بر تو تو رجوع بمذهب من نمائى ، هشام گفت انصاف ندادى مرا بلكه با تو مباحثه ميكنم بر اين شرط ، اگر من غالب شدم تو بمذهب من بازگردى و اگر تو فائق آمدى من رجوع به امام خود نمايم و الله اعلم .
باب ( دوازدهم ) اعتقاد در لوح و قلم ابن بابويه رحمة الله عليه گويد :
اعتقاد ما در لوح و قلم آن است كه اين دو دو ملكند [١] و الله اعلم



[١] فرموده است شيخ مفيد رحمه اللَّه كه لوح كتاب خداوند است كه نوشته است در آن آنچه مىباشد تا روز قيامت و آن فرموده خداوند تعالى است كه ، * ( وَلَقَدْ كَتَبْنا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ ) * ( سوره انبيا آيه ١٠٥ ) پس لوح آن ذكر است و قلم آن چيزيست كه احداث نموده است بامداد آن كتابت را در لوح و قرار داده است لوح را اصل تا آنكه بشناسند ملائكه عليهم - السّلام از آن آنچه مىباشد ، پس هر گاه اراده فرمايد خداوند تعالى اينكه مطلع شوند ملائكه عليهم السّلام بر غيب او بفرستد ايشان را بسوى انبيا عليهم السّلام به آن غيب امر فرمايد ايشان را بمشرف شدن در لوح پس حفظ كنند از آن چيزى را كه بكشانند آن را بسوى آنكه فرستاده شده‌اند بسوى او و بشناسند از آن آنچه را كه عمل كنند و بتحقيق كه آمده است به اين مضمون اخبارى چند از پيغمبر صلى اللَّه عليه و آله و از ائمه عليهم السّلام و اما كسى كه رفته است بسوى اينكه لوح و قلم دو ملكند ، پس بتحقيق كه دور افتاده است بسبب آن از حق زيرا كه ملائكه عليهم - السّلام ناميده نميشوند نه الواح و نه اقلام و شناخته مىشود در لغت اسم ملك و تفسير نميشود نه بلوح و نه بقلم - مفيد