الاعتقادات في دين الإمامية ( فارسي ) - الشيخ الصدوق - الصفحة ١٢٥ - باب ( سى و هفتم ) اعتقاد در نفى غلو و تفويض

* ( أَمْ جَعَلُوا لِلَّه شُرَكاءَ ) * ( الى آخره ) يعنى آيا قرار داده‌اند شريكان براى خدا كه خلق نموده‌اند آن شريكان مثل خلق خدا ، پس مشتبه گرديده خلق بر ايشان ، بگو يا محمّد ( ص ) كه خداوند خالق هر چيز است و اوست يكتاى شديد القهر [١] زراره گويد پس بازگشتم بسوى آن مرد و او را خبر دادم به آن كه حضرت صادق عليه السّلام فرموده بود ، آنگاه گويا لقمه به سنگش داده‌ام ، يا گفت كه : گويا گنگ شد :
و بتحقيق كه حقتعالى تفويض فرموده امر دينش را به پيغمبرش صلى الله عليه و آله و سلم و فرمود : هر چه داد شما را رسول بگيريدش و از هر چه نهيتان نمود باز ايستيد [٢] و بتحقيق كه تفويض فرموده پيغمبر اين امر را بائمه عليه السّلام و علامت مفوضه و غاليان و اصناف آنها آن است كه پيران و جوانانشان را نسبت به اعتقاد تقصير ميدهند يعنى در معرفت پيغمبر ( ص ) و ائمه عليهم السّلام . و علامت حلاجيه از غاليان ادعاء انزوا بشغل عبادت است با وجود تدين آنها به ترك نماز و سائر فريضها و ادعاء معرفت اسمهاى اعظم الهى و ادعاء انطباع حقتعالى يعنى تجلى ذات او براى ايشان و آنكه ولى چون خلوص يابد و بمذهب آنها عارف شود افضل از انبياء است نزد آنها .
و ايضا از جمله علامتهاشان ادعاء علم كيميا است با وجود آنكه هيچ از آن را نميدانند سواى دغل و فساد و رواج دادن شبه و قلعى بر مسلمانان خدايا ما را از آنها مگردان و تمامشان را لعنت نما

[١] * ( أَمْ جَعَلُوا لِلَّه شُرَكاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِه فَتَشابَه الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ قُلِ اللَّه خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ الْواحِدُ الْقَهَّارُ ) * ( رعد آيه ١٧ )
[٢] * ( ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوه وَما نَهاكُمْ عَنْه فَانْتَهُوا ) * ( سوره حشر آيه ٧ )