الاعتقادات في دين الإمامية ( فارسي ) - الشيخ الصدوق - الصفحة ١١٤ - باب ( سى و پنجم ) اعتقاد در عدد انبياء و اوصياى ايشان

نورى كه با او نازل شده آن جماعت ايشانند رستگاران و فايزان . و واجب است اعتقاد به آن كه حقتعالى نيافريده هيچ خلقى افضل از محمّد صلى الله عليه و آله و سلَّم و ائمه عليهم السّلام و ايشان محبوبترين خلايقند بسوى خدا و گرامىترين خلقند بر حقتعالى و مقدمند بر همه در اقرار به خدا وقتى كه خداوند گرفت عهد پيغمبران را و گواه گرفت ايشان را بر خودشان كه آيا من پروردگار شما نيستم ؟ همه عرض نمودند بلى [١] و آنكه حقتعالى مبعوث فرمود پيغمبر خود محمّد صلى الله عليه و آله و سلَّم را براى باقى پيغمبران در عالم ذر ، و آنكه خداوند هر عطائى كه بهر پيغمبرى فرمود به قدر معرفتش به حق پيغمبر ما محمّد صلى الله عليه و آله و سلَّم عطا نموده و موافق سبقت نمودنش بسوى اقرار به آن جناب .
و اعتقاد داريم كه حقتعالى آفريده مجموع خلق را براى محمّد و اهل بيت او عليهم السّلام و آنكه اگر ايشان نبودند خداوند نمىآفريد آسمانها و زمين را و نه بهشت و جهنم را و نه آدم و نه حوا و نه ملائكه و نه هيچ آفريده را .
و اعتقاد ما آنست كه حجتهاى خداوند دوازده امامند :
اول ايشان امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السّلام است بعد از آن امام حسن عليه السّلام پس امام حسين عليه السّلام پس على بن الحسين عليه السّلام پس محمّد بن على عليه السّلام پس جعفر بن محمد عليه السّلام پس موسى بن جعفر عليه السّلام پس على بن موسى عليه السّلام ، پس محمد بن على عليه السّلام پس على بن محمّد عليه السّلام پس حسن بن على

[١] * ( وَإِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَأَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى ) * ( سوره اعراف آيه ١٧١ )