احكام خانواده و آداب ازدواج
(١)
سخن ناشر
٣ ص
(٢)
پيشگفتار
٥ ص
(٣)
بخش اول نكات مقدّماتى
٩ ص
(٤)
1- بينشهاى قرآنى در ساختار كانون خانواده
٩ ص
(٥)
2- احكام اجازه خواهى
٢٠ ص
(٦)
3- فقه نگاه
٢٣ ص
(٧)
الف- احكام عمومى
٢٣ ص
(٨)
ب- موارد جواز نگاه ولمس كردن
٢٥ ص
(٩)
ج- احكام نگاه كردن به زنان سالخورده
٢٧ ص
(١٠)
د- احكام نگاه كردن به پسر بچه ودختر بچه
٢٩ ص
(١١)
ه- حدود رابطه ميان مرد وزن نامحرم
٣١ ص
(١٢)
4- حكم نگاه كردن به منظور ازدواج
٣٤ ص
(١٣)
5- ازدواج، سنّتى الهى
٣٧ ص
(١٤)
آثار ازدواج
٤٠ ص
(١٥)
ازدواج در خدمت امت
٤١ ص
(١٦)
ازدواج، يارى دين
٤١ ص
(١٧)
نكوهش پديده بى همسرى
٤٣ ص
(١٨)
بخش دوم آنهايى كه ازدواج با ايشان حرام است
٤٧ ص
(١٩)
1- آنهايى كه با اختلاف دين بر انسان حرام مىشوند
٤٧ ص
(٢٠)
2- محارم نسبى
٥٤ ص
(٢١)
بينشهاى وحى
٥٧ ص
(٢٢)
شرايط رضاع
٥٩ ص
(٢٣)
شرط اول- اين كه شير، پس از ازدواج باشد
٥٩ ص
(٢٤)
شرط دوم- مقدار شير خوارگى
٦١ ص
(٢٥)
روييدن گوشت، معيار محرميت
٦٢ ص
(٢٦)
الف- شير خوارگى يك شبانه روز
٦٣ ص
(٢٧)
ب- شير خوارگى پانزده باره
٦٣ ص
(٢٨)
شرط سوم- شيرخوارگى پيش از گرفتن كودك از شير
٦٥ ص
(٢٩)
شرط چهارم- شير يك مرد
٦٦ ص
(٣٠)
مفهوم احتياط در رضاع
٦٨ ص
(٣١)
فراگيرى محرميت در رضاع
٦٩ ص
(٣٢)
حكم خواهر رضاعى پسر
٧١ ص
(٣٣)
حكم شير خوارگى پس از ازدواج
٧٢ ص
(٣٤)
آداب ومستحبات شير خوارگى
٧٤ ص
(٣٥)
4- ديگر محرمات
٧٨ ص
(٣٦)
الف- محرمات سببى
٧٨ ص
(٣٧)
3- محارم رضاعى
٥٦ ص
(٣٨)
ب- آن كه با زنا حرام مىگردد
٨٢ ص
(٣٩)
موارد شك
٨٤ ص
(٤٠)
ج- حرمت جمع دو خواهر
٨٥ ص
(٤١)
د- حرمت ازدواج زن در عدّه
٨٨ ص
(٤٢)
ه- احكام ازدواج با زن شوهردار
٩١ ص
(٤٣)
الحاق فرزندان در ازدواج با زن عدهدار
٩٢ ص
(٤٤)
تداخل دو عده
٩٤ ص
(٤٥)
و- حرمت ازدواج در حال احرام
٩٤ ص
(٤٦)
ز- ازدواج با زانيه
٩٦ ص
(٤٧)
فروع زنا
٩٨ ص
(٤٨)
ح- محرمات به سبب لواط
٩٩ ص
(٤٩)
ط- محرمات به سبب لمس ونگاه
١٠١ ص
(٥٠)
بخش سوم پيرامون عقد نكاح
١٠٧ ص
(٥١)
1- احكام عقد دائم
١٠٧ ص
(٥٢)
الف- شرايط صيغه عقد
١٠٩ ص
(٥٣)
چگونگى ايجاب وقبول
١٠٩ ص
(٥٤)
ب- شرايط عاقد
١١٢ ص
(٥٥)
ج- اولياى عقد
١١٤ ص
(٥٦)
مسائل فرعى
١١٧ ص
(٥٧)
د- شرايط وحدود اولياى عقد
١١٩ ص
(٥٨)
ه- احكام عقد فضولى
١١٩ ص
(٥٩)
و- ادّعاى زوجيّت
١٢١ ص
(٦٠)
2- احكام مهر
١٢٤ ص
(٦١)
ژرف انديشى در آيات
١٢٦ ص
(٦٢)
فروعى پيرامون مهر
١٣١ ص
(٦٣)
3- احكام عيوب
١٣٩ ص
(٦٤)
الف- عيوب مرد
١٣٩ ص
(٦٥)
احكام فسخ به سبب عيب يا فريبكارى
١٤٦ ص
(٦٦)
احكام نفقه
١٤٨ ص
(٦٧)
آداب انفاق در احاديث
١٥٣ ص
(٦٨)
4- احكام عقد موقت
١٥٧ ص
(٦٩)
استحباب متعه
١٦٢ ص
(٧٠)
چه هنگام، متعه ترك مىشود؟
١٦٣ ص
(٧١)
عقد متعه
١٦٤ ص
(٧٢)
چه كسى متعه مىشود؟
١٦٧ ص
(٧٣)
ويژگيهاى والاى متعه كننده
١٦٨ ص
(٧٤)
احكام مهر در متعه
١٧٢ ص
(٧٥)
احكام مدت در متعه
١٧٤ ص
(٧٦)
احكام شرط در متعه
١٧٦ ص
(٧٧)
احكام فرزندان و جدايى در متعه
١٧٧ ص
(٧٨)
احكام عده در متعه
١٧٩ ص
(٧٩)
بخش چهارم رفتار پسنديده
١٨٣ ص
(٨٠)
1- احكام آميزش
١٨٣ ص
(٨١)
الف- احكام عزل
١٨٣ ص
(٨٢)
ب- فريب دادن وعيوب زن
١٤٣ ص
(٨٣)
الف- عزل مرد
١٨٤ ص
(٨٤)
ب- عزل زن
١٨٤ ص
(٨٥)
ب- احكام ترك آميزش
١٨٥ ص
(٨٦)
ج- احكام مربوط به كامجويى از پشت زن
١٨٦ ص
(٨٧)
د- احكام همسر نابالغ
١٨٩ ص
(٨٨)
فروع
١٩٠ ص
(٨٩)
2- بينشهاى قرآنى پيرامون معاشرت
١٩٣ ص
(٩٠)
الف- دوست داشتن زنان
١٩٤ ص
(٩١)
ب- پيوند نكاح
١٩٨ ص
(٩٢)
ج- رفتار پسنديده
٢٠٣ ص
(٩٣)
د- رفتار جنسى
٢١٣ ص
(٩٤)
ه- حقوق مالى
٢١٧ ص
(٩٥)
3- خانه اسلامى
٢٢٢ ص
(٩٦)
الف- احكام و آداب زن
٢٢٢ ص
(٩٧)
ب- سنن وآداب دينى پيرامون كودكان
٢٢٨ ص
(٩٨)
ج- آداب نامگذارى فرزند
٢٣٢ ص
(٩٩)
د- آداب وسنن ولادت
٢٣٤ ص
(١٠٠)
ه- آداب رفتار با نوزاد
٢٣٨ ص
(١٠١)
و- آداب وسنن اسلام در تربيت كودكان
٢٤١ ص
(١٠٢)
بخش پنجم سنن وآداب ازدواج
٢٤٧ ص
(١٠٣)
1- آغاز زندگى زناشويى
٢٤٧ ص
(١٠٤)
2- ازدواج، ضرورت گريز ناپذير
٢٤٨ ص
(١٠٥)
3- دوست داشتن همسران
٢٥٠ ص
(١٠٦)
تزويج جوان عزب
٢٥٢ ص
(١٠٧)
4- چگونگى گزينش همسر
٢٥٣ ص
(١٠٨)
5- شتاب در شوهر دادن دختر
٢٥٥ ص
(١٠٩)
6- آداب ازدواج
٢٥٩ ص
 
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص

احكام خانواده و آداب ازدواج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٧١ - ويژگيهاى والاى متعه كننده

٨- بزنطى به نقل از امام رضا عليه السلام نقل مى‌كند كه فرمود: «دختر باكره جز با اجازه پدرش متعه نمى‌شود.» [١]

تفصيل احكام:

١- در شرايط عادى بر گزيدن همسر موقت همچون بر گزيدن همسر دائم، مستحب است، وملاك بر گزيدن آن هم همان ملاكهاى شرعى است كه عبارت است از پاكدامنى وتقوا واخلاق نيكو وملاكهاى ظاهرى همچون زيبايى، بكارت ونظاير آن.

٢- جايز است مرد زنى را متعه كند كه از پاكدامنى او اطلاعى ندارد، پس از آنكه او را آزمايش مى‌كند، به اين طريق كه او را به فحشاء دعوت كند، پس اگر آن زن از پذيرش فحشاء سرباز زد مورد اعتماد است. همچنين از طريق ساير راههاى گزينش وتحقيق.

٣- مكروه است زن غير متعهد را متعه كرد، واگر زنى عقد متعه را به رسميت نشناسد متعه كردن او حرام خواهد بود، واگر مردى فاحشه‌اى را با هدف اصلاح او به متعه خود در آورد پاداش الهى خواهد داشت.

٤- اگر دختر باكره‌اى اختيار دار خود بود، ظاهر، جواز متعه اوست چنان كه ميتوان او را به عقد دائم نيز در آورد، گرچه احوط ترك اين كار است.

٥- اگر پدر اين دختر رضايت داد بدون اشكال مى‌توان او را متعه كرد ولى با عدم رضايت پدرش بنا به احوط جايز نيست به او دخول‌


[١] - همان، باب ١١، حديث ٥.