احكام خانواده و آداب ازدواج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٧٧ - احكام فرزندان و جدايى در متعه

شرايطى از اين دست را پيش نهند كه مورد پذيرش دو طرف است جايز ووفاى به آن واجب است.

٣- در عقد متعه دو طرف از همديگر ارث نمى‌برند، ولى آيا شرط كردن آن جايز است؟ برخى از فقها مى‌گويند آرى، وبرخى نيز گفته‌اند كه ارث با حكم الهى محقق مى‌شود نه با شرط بشرى وبر اين اساس ارث بردن از يكديگر حتى در صورت شرط كردن جايز نيست.

احكام فرزندان و جدايى در متعه‌

حديث شريف:

١- هشام بن سالم مى‌گويد به امام صادق عليه السلام عرض كردم: به چنين زنى (كه مى‌خواهم با او متعه كنم) چه بگويم؟ فرمود: «به او بگو: تو را به ازدواج در مى‌آورم بر پايه كتاب خدا وسنت پيامبر او، وخداوند ولىَّ من وتوست، براى فلان مدت و (فلان مقدار) درهم به اين شرط كه خدا ضامن من بر تو باشد كه به من وفادار بمانى، ومن براى تو شبها را تقسيم نمى‌كنم، وفرزندى از تو نخواهم طلب كرد، وتو هم براى من عده‌اى نگاه نخواهى داشت، پس هرگاه عقد تو تمام شد تا چهل وپنج روز ازدواج نمى‌كنى واگر باردار شدى مرا آگاه كن.» [١]

٢- محمد بن مسلم مى‌گويد به امام صادق عليه السلام عرض كردم: اگر (زن متعه) حامله شد؟ فرمود: «او فرزند شوهر خواهد بود.» [٢]

٣- ابن ابى يعفور از امام جعفر صادق عليه السلام نقل مى‌كند كه فرمود: