احكام خانواده و آداب ازدواج - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٢ - ١- بينشهاى قرآنى در ساختار كانون خانواده

يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ...) [١]

«به مردان مؤمن بگو كه چشمان خويش را (از نگاه ناروا) ببندند وشرمگاه خود را (از عمل زشت ونگاه ديگران) محفوظ دارند. اين برايشان پاكيزه تر است، زيرا خدا به كارهايى كه مى كنند آگاه است* وبه زنان مؤمن بگو كه چشمان خويش را (از نگاه ناروا) ببندند وشرمگاه خود را (از عمل زشت ونگاه ديگران) محفوظ دارند...».

از اين آيه در مى‌يابيم كه مقصود حفظ شرمگاه، وپاكيزگى قلب از زنا وفتنه‌هاى بر خاسته از آن است، زيرا كه نگاه كردن زناى چشم وتيرى است از تيرهاى ابليس. پس فروبستن چشم از نگاه ناروا پرهيز از گرفتار شدن در دامى است كه بسى خطرناكتر است. وشايد از همين روست كه در آيه شريفه امر به «غض بصر» نموده ومفهوم آن ظاهراً نه اين است كه چشم خود را كاملًا ببنديم بل مراد از آيه كريمه اين است كه نگاه خود را تيز نكنيم.

٦- خدا زندگى اجتماعى را با تحريم (تَبَرُّج)- آشكار كردن زينت وزيبايى‌هاى زن در برابر بيگانه- از انگيزشهاى جنسى پاك ساخته است، وزنان مؤمن را از اين كه زينت خويش را هويدا سازند- جز آنكه قهراً ظاهر مى‌شود- بازداشته است. ونمونه آن را همان حرمت آشكار سازى سينه‌ها وگردنها قرار داده است، وبه زنان دستور داده است كه مقنعه‌هاى خود را تا گريبان فرو گذارند واز آن گروههايى را استثنا كرده است كه عبارتند از: شمارى از خويشان، بندگان، مردان خدمتگزار وكودكان مادام كه بر شرمگاه زنان آگاهى نداشته باشند.