احكام ويژه بانوان
(١)
مقدّمه
٩ ص
(٢)
بخش اوّل- حيض يا قاعدگى
١٣ ص
(٣)
قاعدگى چيست؟
١٣ ص
(٤)
قاعدگى از نگاه قرآن كريم
١٧ ص
(٥)
حقايقى درباره قاعدگى
٢٠ ص
(٦)
احكام حيض
٢٤ ص
(٧)
شرايط حيض
٢٤ ص
(٨)
شرط اوّل- رسيدن به سنّ نُه سالگى
٢٥ ص
(٩)
حديث شريف
٢٥ ص
(١٠)
احكام
٢٥ ص
(١١)
شرط دوّم- قبلاز سنّ يائسگى
٢٦ ص
(١٢)
حديث شريف
٢٦ ص
(١٣)
شرط سوم- كمتر از سه روز نباشد
٢٨ ص
(١٤)
حديث شريف
٢٨ ص
(١٥)
احكام
٢٩ ص
(١٦)
فروع مسأله
٢٩ ص
(١٧)
احكام
٢٧ ص
(١٨)
شرط چهارم- از ده روز بيشتر نشود
٣٠ ص
(١٩)
حديث شريف
٣٠ ص
(٢٠)
احكام
٣١ ص
(٢١)
شرط پنجم- استمرار خون
٣٢ ص
(٢٢)
حديث شريف
٣٢ ص
(٢٣)
احكام
٣٣ ص
(٢٤)
شرط ششم- كمترين فاصله بين دو حيض
٣٤ ص
(٢٥)
حديث شريف
٣٤ ص
(٢٦)
شرط هفتم- مشخّصات خون قاعدگى
٣٦ ص
(٢٧)
حديث شريف
٣٦ ص
(٢٨)
احكام
٣٥ ص
(٢٩)
احكام
٣٧ ص
(٣٠)
اقسام عادتهاى ماهيانه
٣٨ ص
(٣١)
زنانى كه عادت معيّنى دارند
٣٩ ص
(٣٢)
حديث شريف
٣٩ ص
(٣٣)
احكام
٣٩ ص
(٣٤)
الف- كسى كه عادت وقتيّه دارد
٣٩ ص
(٣٥)
ب- كسى كه عادت عدديّه دارد
٤٠ ص
(٣٦)
ج- كسى كه عادت وقتيّه و عدديّه دارد
٤١ ص
(٣٧)
احكام شك در حيض
٤٧ ص
(٣٨)
حديث شريف
٤٧ ص
(٣٩)
زنانى كه عادت معيّنى ندارند
٤٦ ص
(٤٠)
احكام
٤٩ ص
(٤١)
حديث شريف
٤٦ ص
(٤٢)
احكام
٤٦ ص
(٤٣)
احكام زن در روزهاى قاعدگى
٥٣ ص
(٤٤)
حديث شريف
٥٣ ص
(٤٥)
احكام
٥٧ ص
(٤٦)
بخش دوّم- استحاضه
٦٧ ص
(٤٧)
حقيقت استحاضه چيست
٦٧ ص
(٤٨)
اقسام خونريزى
٦٨ ص
(٤٩)
مشخّصات خون استحاضه
٧٢ ص
(٥٠)
حديث شريف
٧٢ ص
(٥١)
احكام
٧٣ ص
(٥٢)
اسباب و عوامل
٧٠ ص
(٥٣)
فروع مسأله
٧٤ ص
(٥٤)
اقسام و احكام استحاضه
٧٥ ص
(٥٥)
حديث شريف
٧٥ ص
(٥٦)
احكام
٧٧ ص
(٥٧)
استحاضه قليله
٧٨ ص
(٥٨)
استحاضه كثيره
٨٠ ص
(٥٩)
احكام مستحاضه
٨١ ص
(٦٠)
استحاضه متوسطه
٧٩ ص
(٦١)
بخش سوم- نفاس
٨٥ ص
(٦٢)
نفاس
٨٥ ص
(٦٣)
حديث شريف
٨٥ ص
(٦٤)
احكام
٨٦ ص
(٦٥)
احكام نفاس
٨٧ ص

احكام ويژه بانوان - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٨٥ - حديث شريف

بخش سوم- نفاس‌

نفاس‌

حديث شريف:

١- اميرمؤمنان على عليه السلام فرمود:

«قال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله: ما كان اللَّه عزّ وجلّ ليجعل حيضها مع حمل، فإذا رأت المرأة الدم وهي حبلى، فلا تدع الصلاة، إلّا أن ترى الدم على رأس ولادتها، إذا ضربها الطلق ورأت الدم تركت الصلاة» [١].

«پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: خداوند هيچگاه حيض زن را با باردارى او قرار نداده است، پس اگر زن خون ديد و او آبستن بود نبايد نمازش را ترك كند، مگر اينكه همزمان با زايمان خود خون ببيند. پس اگر درد زايمان گرفت و خون ديد، نماز را ترك كند.»

٢- يونس بن يعقوب مى‌گويد: شنيدم امام صادق عليه السلام مى‌فرمود:

«تجلس النفساء أيام حيضها التي كانت تحيض، ثمّ تستظهر، و تغتسل و تصلّي» [٢].

«نفساء به اندازه ايام حيض خود كه عادت مى‌شد بايد بنشيند وعبادت انجام ندهد، سپس احتياط كرده و غسل نمايد و نماز بگذارد.»

٣- زراره از يكى از دو امام عليه السلام روايت مى‌كند:


[١] - مستدرك الوسائل، ج ٢، باب ٢، ابواب نفاس، حديث ١.

[٢] - وسائل الشيعة، ج ٢، باب ١، ابواب نفاس، حديث ١.