احكام ويژه بانوان - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٦٠ - احكام
نيايد بلكه بنابر احوط داخل كردن مقدار كمتر از ختنهگاه نيز حرام است، امّا ساير لذّت جوئيها مثل بوسه زدن و همخوابى و ساير ملاعبات جايز است.
بعضى از جزئيات اين مسأله بقرار ذيل است:
١- در حرمت جماع با زن در حال قاعدگى بين همسر دائمى و موقّت و آزاد و كنيز و نامحرم فرقى وجود ندارد.
٢- اگر با زن حائض جماع كند مستحب است كفّاره بدهد و برخى گفتنهاند: كفّاره واجب است و اين قول موافق احتياط است.
٣- كفاره جماع باحائض در اوّل حيض يك دينار [١] و در وسط آن نيم دينار و در آخر آن يكچهارم ديناراست. اينكفّاره به افراد مسكين داده مىشود.
منظور از اوّل حيض، يك سوم اوّل آن ومراد ازوسط يك سوم دوّم و مراد از آخر، يك سوم آخر آن مىباشد.
٤- بعدازآنكه زن از حيض پاك شد، شوهرش مىتواند قبلاز غسل با او نزديكى كند ولى احتياط شديد دراين است كه زن قبلاز نزديكى فرج خود را بشويد و احتياط مستحبّ آن است كه از نزديكى با زن قبلاز غسل حيض، اجتناب شود.
ششم- طلاق دادن زن يا ظهار آن در حال قاعدگى باطل مىباشد در صورتيكه شوهرش به او، دخول كردهباشد هر چند بنابر احتياط در دُبُر (عقب) دخول كرده باشد و شوهر هم حاضر يا در حكم حاضر
[١] - دينار شرعى معادل ١٨ نخود (يعنى ٣٤ مثقال امروزى) يا ٤٦/ ٣ گرم طلاست.