احكام ويژه بانوان
(١)
مقدّمه
٩ ص
(٢)
بخش اوّل- حيض يا قاعدگى
١٣ ص
(٣)
قاعدگى چيست؟
١٣ ص
(٤)
قاعدگى از نگاه قرآن كريم
١٧ ص
(٥)
حقايقى درباره قاعدگى
٢٠ ص
(٦)
احكام حيض
٢٤ ص
(٧)
شرايط حيض
٢٤ ص
(٨)
شرط اوّل- رسيدن به سنّ نُه سالگى
٢٥ ص
(٩)
حديث شريف
٢٥ ص
(١٠)
احكام
٢٥ ص
(١١)
شرط دوّم- قبلاز سنّ يائسگى
٢٦ ص
(١٢)
حديث شريف
٢٦ ص
(١٣)
شرط سوم- كمتر از سه روز نباشد
٢٨ ص
(١٤)
حديث شريف
٢٨ ص
(١٥)
احكام
٢٩ ص
(١٦)
فروع مسأله
٢٩ ص
(١٧)
احكام
٢٧ ص
(١٨)
شرط چهارم- از ده روز بيشتر نشود
٣٠ ص
(١٩)
حديث شريف
٣٠ ص
(٢٠)
احكام
٣١ ص
(٢١)
شرط پنجم- استمرار خون
٣٢ ص
(٢٢)
حديث شريف
٣٢ ص
(٢٣)
احكام
٣٣ ص
(٢٤)
شرط ششم- كمترين فاصله بين دو حيض
٣٤ ص
(٢٥)
حديث شريف
٣٤ ص
(٢٦)
شرط هفتم- مشخّصات خون قاعدگى
٣٦ ص
(٢٧)
حديث شريف
٣٦ ص
(٢٨)
احكام
٣٥ ص
(٢٩)
احكام
٣٧ ص
(٣٠)
اقسام عادتهاى ماهيانه
٣٨ ص
(٣١)
زنانى كه عادت معيّنى دارند
٣٩ ص
(٣٢)
حديث شريف
٣٩ ص
(٣٣)
احكام
٣٩ ص
(٣٤)
الف- كسى كه عادت وقتيّه دارد
٣٩ ص
(٣٥)
ب- كسى كه عادت عدديّه دارد
٤٠ ص
(٣٦)
ج- كسى كه عادت وقتيّه و عدديّه دارد
٤١ ص
(٣٧)
احكام شك در حيض
٤٧ ص
(٣٨)
حديث شريف
٤٧ ص
(٣٩)
زنانى كه عادت معيّنى ندارند
٤٦ ص
(٤٠)
احكام
٤٩ ص
(٤١)
حديث شريف
٤٦ ص
(٤٢)
احكام
٤٦ ص
(٤٣)
احكام زن در روزهاى قاعدگى
٥٣ ص
(٤٤)
حديث شريف
٥٣ ص
(٤٥)
احكام
٥٧ ص
(٤٦)
بخش دوّم- استحاضه
٦٧ ص
(٤٧)
حقيقت استحاضه چيست
٦٧ ص
(٤٨)
اقسام خونريزى
٦٨ ص
(٤٩)
مشخّصات خون استحاضه
٧٢ ص
(٥٠)
حديث شريف
٧٢ ص
(٥١)
احكام
٧٣ ص
(٥٢)
اسباب و عوامل
٧٠ ص
(٥٣)
فروع مسأله
٧٤ ص
(٥٤)
اقسام و احكام استحاضه
٧٥ ص
(٥٥)
حديث شريف
٧٥ ص
(٥٦)
احكام
٧٧ ص
(٥٧)
استحاضه قليله
٧٨ ص
(٥٨)
استحاضه كثيره
٨٠ ص
(٥٩)
احكام مستحاضه
٨١ ص
(٦٠)
استحاضه متوسطه
٧٩ ص
(٦١)
بخش سوم- نفاس
٨٥ ص
(٦٢)
نفاس
٨٥ ص
(٦٣)
حديث شريف
٨٥ ص
(٦٤)
احكام
٨٦ ص
(٦٥)
احكام نفاس
٨٧ ص

احكام ويژه بانوان - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٥٦ - حديث شريف

«ما دون الفرج».

«به جز عورت.»

٨- على بن يقطين روايت مى‌كند كه از امام موسى بن جعفر عليه السلام سؤال نموده: زن حائض هنگامى كه (خون او قطع مى‌شود) و پاك مى‌گردد، آيا همسرش مى‌تواند با او قبل‌از غسل كردن نزديكى كند؟

امام فرمود:

«لا بأس، وبعد الغُسل أحبُّ إليَّ» [١].

«اشكال ندارد، ولى بعداز غسل كردن نزد ما بهتر است.»

٩- حضرت صادق عليه السلام درباره كفّاره قاعدگى (يعنى كفّاره نزديكى كردن همسر با زن خود هنگام قاعدگى) مى‌فرمايد:

«اگر در آغاز قاعدگى باشد يك دينار صدقه بدهد، اگر در وسط قاعدگى باشد نصف دينار، و اگر در آخر قاعدگى باشد ربع دينار.

از امام سؤال شد: اگر چيزى‌نداشته باشد كه‌صدقه بدهد؟ فرمود:

به يك مسكين صدقه بدهد، و اگر اين را هم نتواند، استغفار كند و ديگر اين كار را نكند، زيرا استغفار نمودن، توبه و بازگشت به سوى خداوند است، و كفّاره هر كسى است كه راهى به كفّاره‌هاى ديگر ندارد. [٢]

١٠- امام محمّدباقر عليه السلام فرمود:

«العدّة والحيض للنساء، إذا ادّعت صُدِّقت» [٣].


[١] - وسائل الشيعه، ج ١، باب ٢٧، ابواب الجنابة، ص ٥٧٣، حديث ٥.

[٢] - همان، باب ٢٨، ص ٥٧٤، حديث ١.

[٣] - همان، باب ٤٧، ص ٥٩٦، حديث ١.