الف- يائسگى از حقايق خارجى است كه علايم و نشانه‌هاى فراوانى دارد كه از جمله آنها سنّ است و همچنين باردار نشدن. البتّه سنّ مخصوص بايد با مراعات شرايط ويژه زنان باشد كه زنان همسان او يا متخصّصان و اهل خبره آن را مى‌دانند.

ب- گاهى سنّ يائسگى براى زن قريشى‌ [٢] و برخى ديگر از قبايل عربى به شصت سال هم مى‌رسد در حاليكه براى ديگران اين سنّ، ٤٥ سالگى‌است وگاهى به ٥٥ سال‌هم مى‌رسد. [٣] ولى‌سنّ‌يائسه شدن به‌

[١] - وسائل الشيعه، ج ٢، باب ٣١، ص ٥٨١، حديث ٥.

[٢] - قريشى كسى است كه از طرف پدر به نضر بن كنانه برسد، چنانكه در نسب پيامبر گرامى‌اسلام چنين آمده است: محمّد بن عبداللَّه بن عبدالمطّلب (شيبة الحمد) بن هاشم (عمرو) بن عبدمناف (مغيره) بن قصى (زيد) بن كلاب بن مرّه بن كعب بن لوى بن غالب بن فهر بن مالك بن نضر بن كنانه (قريش) بن خزيمة بن مدركه بن الياس بن مضر بن نزار بن معد بن عدنان. (الاصطلاحات، ص ١٠٧)

[٣] - روايات دراين زمينه اختلاف دارد ولى همه اينها ارشادى و براى بيان يك واقعيّت خارجى‌است. خداوند براى يائسه در مورد طلاق حكم خاصّى قرار داده و فرموده است: (وَاللَّائِي يَئِسْنَ مِنَ الْمَحِيضِ) [سوره طلاق، آيه ٤] با تحقيقى كه درباره حالات زنان به عمل آمده روشن شده كه سنّ يائسگى بين زنان متفاوت است و پزشكان مى‌گويند: تفاوت اين امر به تفاوت محيطها و مزاجها برمى‌گردد. ل لا دكتر كهن مى‌گويد: سنّ يائسه شدن در مناطق معتدل معمولًا بين ٤٥ و ٦٠ سالگى است و دكتر ريولين مى‌گويد: مدّت فعاليّت جنسى در زنان تا ٥٠ يا ٤٥ سالگى ادامه مى‌يابد و در سن ٥٠ سالگى اين فعاليّت قطع مى‌شود و به ندرت تا ٥٥ سالگى ادامه مى‌يابد.

(الزواج المثالى، ص ٦٦)