همچنين اگر يك يا دو روز قبل يا بعداز عادت خون ببيند و مجموع آن از ده روز تجاوز نكند، همه آن روزها حيض حساب مى‌شود زيرا عادت گاهى جلو و گاهى عقب مى‌افتد.

سوم- اگر در غير روزهاى عادت خون ببيند و از ده روز هم تجاوز كند، آن خونى را كه مشخّصات حيض دارد، حيض و آن خونى را كه آن مشخّصات را ندارد استحاضه قرار دهدواو مى‌تواندطبق نشانه‌هاى مخصوص خود از قبيل وضعيّت و حالتش در ايام حيض، و يا طبق نظر كارشناسان و متخصّصان، عمل كند.

چهارم- اگر در غير روزهاى عادت و در دو مدّت مختلف با فاصله افتادن پاكى، خون ببيند پس اگر براى هر دو خون هيچ نشانه مشخّص كننده‌اى نيابد، مى‌تواند هر كدام را كه بخواهد حيض و ديگرى را استحاضه قرار دهد، واوْلى‌ اين است كه اوّلى را حيض قرار دهد.

البتّه همه اين حرفها در صورتى است كه بين هر دو خون ده روز فاصله نباشد و گرنه هر دو حيض محسوب مى‌شود.

٣- از آنچه گذشت فهميديم خونى كه يك يا دو روز قبل‌از وقت عادت ديده شود و مشخّصات حيض را نداشته باشد ولى بعد داراى آن مشخّصات شود، از حيض حساب مى‌شود در صورتيكه متّصل به حيض باشد و مجموع روزها هم از ده روز تجاوز نكند.

٤- ملاك و معيار در عادت وقتيّه يا عدديّه، روزهاى ديدن خون است و نه ساعتها. مثلًا زنى كه هر ماه در روز هفتم خون مى‌بيند، اگر يكبار صبح و بار ديگر در ساعات ديگر يا در آخر روز خون ببيند، به عادت او ضررى نمى‌رساند واو صاحب عادت محسوب مى‌شود،