احكام ويژه بانوان
(١)
مقدّمه
٩ ص
(٢)
بخش اوّل- حيض يا قاعدگى
١٣ ص
(٣)
قاعدگى چيست؟
١٣ ص
(٤)
قاعدگى از نگاه قرآن كريم
١٧ ص
(٥)
حقايقى درباره قاعدگى
٢٠ ص
(٦)
احكام حيض
٢٤ ص
(٧)
شرايط حيض
٢٤ ص
(٨)
شرط اوّل- رسيدن به سنّ نُه سالگى
٢٥ ص
(٩)
حديث شريف
٢٥ ص
(١٠)
احكام
٢٥ ص
(١١)
شرط دوّم- قبلاز سنّ يائسگى
٢٦ ص
(١٢)
حديث شريف
٢٦ ص
(١٣)
شرط سوم- كمتر از سه روز نباشد
٢٨ ص
(١٤)
حديث شريف
٢٨ ص
(١٥)
احكام
٢٩ ص
(١٦)
فروع مسأله
٢٩ ص
(١٧)
احكام
٢٧ ص
(١٨)
شرط چهارم- از ده روز بيشتر نشود
٣٠ ص
(١٩)
حديث شريف
٣٠ ص
(٢٠)
احكام
٣١ ص
(٢١)
شرط پنجم- استمرار خون
٣٢ ص
(٢٢)
حديث شريف
٣٢ ص
(٢٣)
احكام
٣٣ ص
(٢٤)
شرط ششم- كمترين فاصله بين دو حيض
٣٤ ص
(٢٥)
حديث شريف
٣٤ ص
(٢٦)
شرط هفتم- مشخّصات خون قاعدگى
٣٦ ص
(٢٧)
حديث شريف
٣٦ ص
(٢٨)
احكام
٣٥ ص
(٢٩)
احكام
٣٧ ص
(٣٠)
اقسام عادتهاى ماهيانه
٣٨ ص
(٣١)
زنانى كه عادت معيّنى دارند
٣٩ ص
(٣٢)
حديث شريف
٣٩ ص
(٣٣)
احكام
٣٩ ص
(٣٤)
الف- كسى كه عادت وقتيّه دارد
٣٩ ص
(٣٥)
ب- كسى كه عادت عدديّه دارد
٤٠ ص
(٣٦)
ج- كسى كه عادت وقتيّه و عدديّه دارد
٤١ ص
(٣٧)
احكام شك در حيض
٤٧ ص
(٣٨)
حديث شريف
٤٧ ص
(٣٩)
زنانى كه عادت معيّنى ندارند
٤٦ ص
(٤٠)
احكام
٤٩ ص
(٤١)
حديث شريف
٤٦ ص
(٤٢)
احكام
٤٦ ص
(٤٣)
احكام زن در روزهاى قاعدگى
٥٣ ص
(٤٤)
حديث شريف
٥٣ ص
(٤٥)
احكام
٥٧ ص
(٤٦)
بخش دوّم- استحاضه
٦٧ ص
(٤٧)
حقيقت استحاضه چيست
٦٧ ص
(٤٨)
اقسام خونريزى
٦٨ ص
(٤٩)
مشخّصات خون استحاضه
٧٢ ص
(٥٠)
حديث شريف
٧٢ ص
(٥١)
احكام
٧٣ ص
(٥٢)
اسباب و عوامل
٧٠ ص
(٥٣)
فروع مسأله
٧٤ ص
(٥٤)
اقسام و احكام استحاضه
٧٥ ص
(٥٥)
حديث شريف
٧٥ ص
(٥٦)
احكام
٧٧ ص
(٥٧)
استحاضه قليله
٧٨ ص
(٥٨)
استحاضه كثيره
٨٠ ص
(٥٩)
احكام مستحاضه
٨١ ص
(٦٠)
استحاضه متوسطه
٧٩ ص
(٦١)
بخش سوم- نفاس
٨٥ ص
(٦٢)
نفاس
٨٥ ص
(٦٣)
حديث شريف
٨٥ ص
(٦٤)
احكام
٨٦ ص
(٦٥)
احكام نفاس
٨٧ ص

احكام ويژه بانوان - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٧١ - اقسام خونريزى

خونريزيها را استحاضه ناميد؟ البتّه شك نداريم كه خون بكارت (ناشى از پاره شدن پرده بكارت در شب زفاف) وخون زخم، در فقه ما استحاضه ناميده نمى‌شود و احكام آن بر اين دو خون جارى نمى‌گردد.

ولى اين سؤال باقى مى‌ماند كه خونريزى رحم كه ناشى از التهابات اعضاى داخلى زن مى‌باشد آيا استحاضه است يا خونى ناشى از زخم؟

از اطلاق روايات چنين پيداست كه اين خون نيز استحاضه است زيرا هر زمان كه منشأ خونريزى رحم باشد (سبب و عامل خونريزى هرچه باشد) آن خون استحاضه است، مگراينكه بدانيم كه منشأ آن غير رحم است مانند زخم يا بكارت ومانند آن. به ديگر سخن: زن اگر در صحّت و سلامتى كامل باشد، خون نمى‌بيند مگر در هنگام عادت ماهيانه خود، امّا اگر بيمارى پيدا كند، گاهى بر علاوه عادت ماهيانه، خونريزى ديگرى نيز براى او پديد مى‌آيد كه در لغت و فقه، «استحاضه»، يعنى اضافه و زائد بر حيض، ناميده مى‌شود.

طبيعت خون استحاضه با خون حيض فرق دارد وهر دو از يك محل خارج نمى‌شوند وهرخونى كه ما سبب ومنشأآن را ندانيم وبراى ماخون حيض يا زخم يابكارت يانفاس بودن آن هم ثابت نشود، خون استحاضه محسوب مى‌شود.