كند خودش مستطيع بوده در أين صورت احرام وى باطل است و بايد در يكى از مواقيت پنجگانه محرم به احرام عمره تمتع گردد تا براى خودش حج بجا بياورد ولى اگر پس از أين كه عمره نيابى را انجام داد مستطيع شود بايد حج نيابى را ادامه دهد.
(مسأله ٢٥٨): هم چنان كه نيابت، بدون اجرت و با اجاره صحيح است به جعاله (١)، و شرط ضمن عقد و مانند اينها نيز صحيح مىباشد.
(مسأله ٢٥٩): كسى كه حج نيابى انجام مىدهد اگر در قرباني، شخص ديگرى را وكيل نمايد بهتر است چنين نيت كند (ذبح مىكنم أين گوسفند را براى آنچه كه در ذمه موكل من است قربة إلى الله) و اگر نام منوب عنه را هم ذكر كند بهتر است.
(مسأله ٢٦٠): كسى كه حج نيابى انجام مىدهد اگر پس از ورود به مكة معظمه، شك كند كه نيت نيابت كرده يا نه، در أين صورت بايد احتياط كند و اعمال را به قصد آن كه احرام از طرف أو بسته ادامه دهد و أين حج، كفايت از منوب عنه نمىكند.
(هامش) (١) جعاله آنست كه شخصي بگويد هر كس نيابت حج مرا قبول كند فلان مبلغ به أو مىدهم.
شرط ضن عقد أين است كه در ضمن عقد معامله (مثلا فروش خانه يا مغازه) شرط كند كه از طرف أو حج بجا بياورد. ()