مناسك حج - روحانی، سيد محمد صادق - الصفحة ٣٥
تلف گردد كشف از عدم استطاعت نموده و حج بر أو واجب نيست.
ولى اگر پس از اتمام اعمال، مال أو تلف شود حج وى صحيح است، و از حجة الاسلام نيز كفايت مىكند.
(مسأله ١٣٠): تحصيل استطاعت به كسب يا غير آن، واجب نيست، مثلا اگر كسى از أو بخواهد خود را با اجرتى كه أو را مستطيع مىسازد براى خدمت أجير كند لازم نيست قبول نمايد. ولى اگر أجير شد و با اجرت مستطيع گرديد حج بر أو واجب است.
(مسأله ١٣١): هر گاه كسى پس از استطاعت در بجا آوردن حج كوتاهى نمود تا بعض شرايط استطاعت از بين رفت حج بر ذمه وى مستقر شده و واجب است به هر شرايطى كه ممكن است حج انجام دهد و چنانچه پيش از بجا آوردن، فوت نمايد واجب است از تركه وى حج را قضا نمايند.
(مسأله ١٣٢): هر گاه رفتن به حج، موجب ترك واجب أهم و يا ارتكاب فعل حرامى شود مستطيع نبوده و لازم است حج را ترك نمايد.
(مسأله ١٣٣): هر گاه با أين كه حج وى مستلزم ترك واجب أهم، يا بجا آوردن فعل حرامى بود به حج مشرف شود هر چند معصيت كرده ولى ظاهرا حج وى صحيح بوده و مجزى از حجة الاسلام خواهد بود.
(مسأله ١٣٤): اذن پدر در وجوب حج شرط نيست و اگر فرزند مستطيع شود بايد به حج برود و پدر نمى تواند جلوگيرى نمايد.
(مسأله ١٣٥): كسى كه همه شرايط استطاعت را دار است حج