شك در قرباني (مسأله ٩١٦): اگر كسى پس از قرباني شك كند كه آيا قرباني داراى شرايط لازمه بوده يا نه، توجهى به شك خود نكند و مجزى است.
(مسأله ٩١٧): اگر پس از قرباني نداند در چه مكاني قرباني نموده و شك كند كه آيا در منى قرباني كرده يا در جاى ديگر، اعتناء به شك خود ننمايد.
(مسأله ٩١٨): هر گاه كسى شك كند كه آيا قرباني كرده يا نه، در أين صورت: اگر شك پس از حلق و تقصير بأشد اعتناء نكند و اگر پيش از آن بأشد بايد آن را انجام دهد.
(مسأله ٩١٩): هر گاه شك در لاغرى قرباني داشته و آن را با قصد قربت و جهت فرمانبردارى و أطاعت خداوند متعال، قرباني نمايد، سپس معلوم شود چاق بوده، كفايت مىكند.
(مسأله ٩٢٠): اگر پس از ذبح، احتمال دهد قرباني را كه ذبح نموده سالم نبوده، اعتناء نكند.
چند مسأله (مسأله ٩٢١): هر گاه كسى قرباني خود را گم كند واجب است گوسفند ديگرى خريده و ذبح نمايد و اگر أولى را پيش از ذبح دومى پيدا نمود، بنابر احتياط أولى را ذبح كند و نسبت به دومى نيز مختار است و أحوط و أولى أين است كه أو را نيز ذبح نمايد و چنانچه أولى را