(مسأله ٢٨): اگر كسى از سالهاى پيش استطاعت مالى داشته و يا سال أول استطاعت أو بأشد و اكنون به جهت كسالت و بيمارى، مسافرت با هواپيما براى أو ممنوع شده و وسيله ديگرى نيز جز هواپيما براى أو فرآهم نيست و از أين كه در آينده نيز خودش بتواند به حج برود به كلى مأيوس است بنابر احتياط لازم بايد كسى را به نيابت خود به حج بفرستد.
(مسأله ٢٩): هر گاه كسى داراى همه شرايط حج بأشد ولى به سبب اعتياد به ترياك، دولت از رفتن وى جلوگيرى كند در أين صورت: اگر قبلا مستطيع بوده و امكان رفتن به حج را داشته و نرفته، بايد به هر نحوى است مشرف شود.
اگر سال أول استطاعت أو است و مىتواند با ترك اعتياد به حج برود بايد خود را معالجه نموده و به حج برود.
اگر سال أول استطاعت أو است ولى به هيچ نحو (حتى با ترك اعتياد) هم نمى تواند برود على الظاهر حج بر أو واجب نمىباشد.
(مسأله ٣٠): اگر وسيله رفتن به حج، منحصر به هواپيما بأشد و فردى به جهت ترس عقلائي نتواند با هواپيما مسافرت كند در أين صورت اگر مسافرت با هواپيما براى أو حرج و مشقت دارد حج بر أو واجب نيست.
(مسأله ٣١): هر گاه كسى با وجود أين كه استطاعت طريقي نداشت به حج مشرف شود و اعمال آن را انجام دهد حج وى صحيح بوده و از حجة الاسلام كفايت مىكند.