مناسك حج - روحانی، سيد محمد صادق - الصفحة ٢١٨
(مسأله ٨٣٩): وقوف در عرفات از عبادات است و بايد با قصد قربت و نيت خالص بأشد.
(مسأله ٨٤٠): اگر كسى از روى علم و عمد، وقوف اختياري عرفات را ترك نمايد و هيچ جزئي از ظهر تا غروب را درك نكند حج وى باطل خواهد بود.
(مسأله ٨٤١): كسى كه به جهت فراموشى وقوف اختياري عرفات را درك نكند لازم است وقوف اضطراري (مقداري از شب عيد) آن را درك نمايد و اگر چنانچه وقوف اضطراري عرفات را نيز عمدا ترك كند حج وى باطل خواهد بود.
(مسأله ٨٤٢): هر گاه وقوف اختياري و اضطراري عرفات را فراموش نمود اگر وقوف اختياري مشعر الحرام را درك نمايد حج وى صحيح خواهد بود.
(مسأله ٨٤٣): اگر كسى به جهت فراموشى و يا عذر موجه ديگرى، وقوف اختياري و اضطراري عرفات را درك نكرد و اگر وقوف اضطراري مشعر الحرام را تنها درك نمايد در أين صورت بعيد نيست حج وى صحيح بأشد ولى احتياط أين است كه باقي اعمال را به قصد ما في الذمة أعم از حج و عمره و مفرده بجا آورده و در سال بعد نيز حج را اعاده نمايد.
(مسأله ٨٤٤): حكم جاهل در أين مسأله نيز همانند حكم كسى است كه فراموش نموده است.
(مسأله ٨٤٥): هر گاه پيش از وقت در عرفات بأشد و قصد وقوف نمايد و به همين قصد بخوابد اگر تمام وقت را در خواب بأشد