(مسأله ٧٩١): اگر كسى پس از تقصير متوجه گرديد كه سعى را ناقص انجام داده در أين صورت اگر موالات عرفي به هم نخورده، بايد سعى خود را تكميل كند و اگر موالات به هم خورده، احتياط أين است كه يك سعى كامل به قصد أعم از تمام و اتمام بجا آورد و تقصير را اعاده نمايد.
زيادى در سعى (مسأله ٧٩٢): زيادى در سعى همانند زيادى در طواف، موجب بطلان سعى خواهد بود و اگر كسى از روى علم و عمد زيادتر از هفت شوط سعى نمود سعى أو باطل مىشود.
(مسأله ٧٩٣): اگر كسى سهوا از هفت شوط، زيادتر سعى نمود سعى أو صحيح است و اگر زيادى، يك شوط كامل بأشد مستحب است كه شش شوط ديگر به آن اضافه نمايد تا يك سعى كامل (غير از سعى أول) بشود و اگر زيادى، بيش از يك شوط بأشد تمام نمودن آن به قصد رجاء اشكال ندارد (مسأله ٧٩٤): هر گاه شخصي از روى جهل به حكم، زيادة از هفت شوط، سعى نمود أظهر أين است كه سعى أو به زيادى باطل نمىشود هر چند احتياط در اعاده است.
(مسأله ٧٩٥): اگر كسى از صفا به صفا را يك شوط حساب كرده و در نتيجه چهارده مرتبه بين صفا و مروه سعى نمايد بايد سعى خود را اعاده كند ولى اگر از روى جهل، أين كار را كرده، كفايت مىكند و اعاده لازم نيست.