احكام بانوان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤١ - جلوگيرى از انعقاد نطفه
جواب: اگر ضرورت فردى يا اجتماعى نباشد جايز نيست، و در صورت ضرورت (به تشخيص اطبّاى مورد وثوق) جايز است.
سؤال ٩٠٣- آيا مرد مىتواند به زن دائمى خود بگويد: «نبايد بچّه دار شوى»؟
جواب: زن را نمىتوان مجبور كرد كه مثلا لولههاى خود را ببندد، حتّى نمىتوان او را مجبور كرد كه به وسيله قرص و مانند آن جلوگيرى كند؛ ولى مرد مىتواند با خوردن دارو، يا استفاده از آمپول، يا مانند آن، موقّتاً از انعقاد نطفه جلوگيرى كند.
سؤال ٩٠٤- بستن لولههاى «تخمك بر» در زنان (توبكتومى)، كه اكثراً موجب عقيمى دائم مىگردد، چه حكمى دارد؟
جواب: اگر موجب عقيم شدن دائم است اشكال دارد.
سؤال ٩٠٥- كلًّا بستن لولههاى رحم از نظر شرع مقدّس اسلام در بيماريهاى مختلف چه حكمى دارد؟
جواب: هرگاه قابل بازگشت نباشد جايز نيست، و در صورت قابل بازگشت بودن جايز است (مشروط بر اين كه موجب لمس و نظر حرام نشود؛ ولى در موارد ضرورى جايز است).
سؤال ٩٠٦- آيا استفاده از «I U D»، كه اثر آن جلوگيرى از لانهگزينى نطفه بسته شده است، جواز شرعى دارد؟
جواب: هرگاه موجب لمس و نظر حرام نشود مانعى ندارد؛ مگر اين كه ضرورت فردى يا اجتماعى ايجاب كند.
سؤال ٩٠٧- آيا زن مىتواند بدون اجازه شوهر اقدام به بستن لولههايش بنمايد؟
جواب: اگر ضرورتى نباشد جايز نيست.
سؤال ٩٠٨- در مواردى كه حاصل حاملگى جنينهاى داراى نقص در خلقت، يا بيمارى ژنتيكى است، آيا زن مىتواند با بستن لولههاى خود از حاملگى بعدى جلوگيرى كند؟
جواب: هرگاه خوف ضرر و خطر قابل ملاحظهاى، هر چند نسبت به بچّه وجود داشته باشد، جايز است.
سؤال ٩٠٩- در صورتى كه بستن لولههاى زن يا مرد اجازه داده شود، حقّ تقدّم با كدام