احكام بانوان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٨ - شرايط طلاق

سؤال ٨٠١- اين كه طلاق بايد در طُهر واقع شود، آيا بايد زن غسل هم كرده باشد، يا پاك شدن از حيض كافى است؟

جواب: غسل لازم نيست.

مسأله ٨٠٢- طلاق دادن در حال حيض، يا نفاس، در سه صورت صحيح است:

الف) شوهر بعد از ازدواج با او نزديكى نكرده باشد.

ب) زن باردار باشد.

ج) زن غايب باشد و مرد نتواند، يا برايش مشكل باشد، كه پاك بودن زن را بفهمد.

مسأله ٨٠٣- هرگاه مرد بخواهد زنى كه به واسطه بيمارى يا غير آن عادت ماهانه نمى‌بيند را طلاق دهد بايد از زمانى كه با او نزديكى كرده، تا سه ماه از نزديكى خوددارى كند و بعد او را طلاق دهد.

مسأله ٨٠٤- شرائط فوق، مخصوص عقد دائم است و در عقد موقّت نيست، بلكه هر زمان مدّت آن تمام شود، يا مرد باقيمانده مدّت را ببخشد، زن از قيد همسرى رها مى‌شود.

طلاق بائن و رجعى‌

مسأله ٨٠٥- طلاق بر دو قسم است: «طلاق بائن» و «طلاق رجعى».

طلاق بائن آن است كه مرد در آن حقّ رجوع به همسر خود ندارد، و اين نوع طلاق بر پنج قسم است:

١- طلاق زنى كه نُه سالش تمام نشده است.

٢- طلاق زن يائسه، يعنى زنى كه بيش از پنجاه سال دارد.

٣- طلاق زنى كه شوهرش بعد از عقد، با او نزديكى نكرده باشد.

٤- طلاق سوم زنى كه او را سه بار طلاق داده‌اند.

٥- طلاق خلع و مبارات كه شرح آن خواهد آمد.

و غير اينها را طلاق رجعى گويند، كه تا وقتى زن در عدّه است مرد مى‌تواند به او رجوع كند.