احكام بانوان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٧ - محارم و عدّهاى از كسانى كه ازدواج با آنها جايز نيست

جواب: آرى حرام است.

سؤال ٥٥٠- آيا ازدواج زنان و دختران شيعه، با جوانان و مردان اهل سنّت، جايز است؟

جواب: در صورتى كه خوف انحراف نباشد مانعى ندارد؛ ولى در صورتى كه احتمال انحراف عقيدتى باشد جايز نيست.

سؤال ٥٥١- آيا ازدواج با پسرى كه بظاهر مسلمان است، ولى اهل نماز نيست، حكم ازدواج با كافر را دارد؟

جواب: چنين ازدواجى جايز است، ولى بايد تدريجاً او را دعوت به انجام واجبات نمود.

مسأله ٥٥٢- اگر زن شوهر دار (نعوذ باللّه) زنا دهد بر شوهر خود حرام نمى‌شود، ولى چنانچه توبه نكند و بر عمل خود باقى باشد بهتر است شوهر او را طلاق دهد، امّا بايد مهرش را بدهد.

مسأله ٥٥٣- زنى را كه سه مرتبه طلاق داده‌اند بر شوهرش حرام مى‌شود، ولى اگر با شرايطى كه در كتاب طلاق آمده، با مرد ديگرى ازدواج كند و سپس طلاق بگيرد، مى‌تواند دوباره با شوهر اوّل ازدواج كند.

سؤال ٥٥٤- زن و شوهرى صاحب اولاد نمى‌شوند، اگر بخواهند بچّه‌اى از شيرخوارگاه بگيرند، براى محرم شدن با آنها چه راهى وجود دارد؟

جواب: اگر دختر باشد و پدر آن مرد در حيات باشد مجاز است عقد موقّت آن دختر را، براى پدر خويش بخواند تا حكم زن پدر پيدا كند و محرم شود، و اگر خواهر يا خواهرزاده‌هاى آن مرد، يا زن برادر يا برادرزاده‌هايش شير داشته باشند، و آن بچّه شير خوار باشد و از شير آنها (با شرائط لازم) بخورد حكم برادر زاده يا خواهرزاده‌اش را پيدا مى‌كند و محرم مى‌شود. و در صورتى كه پسر باشد راه محرميّت آن است كه از شير خواهر يا خواهرزاده‌ها، يا مادر، يا زن برادر، يا برادرزاده‌هاى آن زن فاقد فرزند بخورد تا آن زن، خاله يا خواهر، يا عمّه رضائى آن پسر شود، و محرم گردد. و اگر دوران شيرخوارگى پسر بچّه گذشته باشد، راه قابل ملاحظه‌اى براى محرميّت او نيست.