احكام بانوان - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٥ - ٢- مهريّه
مسأله ٥٨٥- در صورتى كه مدّتى براى دادن مهر در عقد تعيين نشده باشد، زن حق دارد مهر خود را فوراً مطالبه كند، بلكه مىتواند پيش از گرفتن مهر از نزديكى كردن شوهر خوددارى نمايد، چه شوهر توانايى بر دادن مهريّه داشته باشد يا نه؛ مگر اين كه عدم توانايى او قرينه بر اين باشد كه مهر از اوّل بر ذمّه بوده، نه بصورت نقدى.
سؤال ٥٨٦- هرگاه زن جز به گرفتن مهر، حاضر به تمكين نشود، و شوهر قادر بر اداى آن نباشد، و در عين حال بگويد: «طلاق نمىدهم، و تا پايان عمر نفقه مىپردازم». حكم اين مسأله چيست؟
جواب: اوّلا: زن حق دارد قبل از تمكين مطالبه مهر كند؛ حتّى اگر شوهر قدرت بر پرداخت مهريّه نداشته باشد.
ثانياً: اگر شوهر قدرت بر پرداخت مهريّه ندارد، بايد نفقه را بدهد.
ثالثاً: اگر اين امر مدّتها ادامه يابد و باعث ضرر و زيان زوجه، يا عسر و حرج شديد او شود، حاكم شرع مرد را وادار به طلاق مىكند، و اگر طلاق نداد حاكم شرع طلاق مىدهد و نصف مهر بر ذمّه زوج مىماند تا وقتى كه قدرت بر پرداخت پيدا كند.
سؤال ٥٨٧- آيا حقّ امتناع زوجه از تمكين، در فرض عدم پرداخت مهريّه از سوى مرد، مختصّ به دخول است، يا شامل ساير استمتاعات و يا اطاعت از زوج در امور لازمه (از قبيل اقامت در منزل شوهر، يا مسافرت با اذن او) نيز مىگردد؟
جواب: ظاهر اين است كه زن مىتواند بدون گرفتن مهر معجّل، خود را مطلقاً تسليم شوهر نكند، و در اين مدّت بر زوج واجب است نفقه او را بدهد.
سؤال ٥٨٨- زوجه از شوهر خود تمكين نموده، ولى زوج قدرت نزديكى با وى را، به علّت عدم قدرت جنسى، نداشته است؛ وى اكنون تمكين مجدّد را، منوط به دريافت كلّ مهريّه مىنمايد. آيا به علّت عدم دخول، حقّ زوجه به قوّت خود باقى است، يا در فرض مسأله، حقّ او ساقط شده است؟
جواب: حقّ زوجه در گرفتن مهريّه قبل از تمكين مجدّد ثابت است؛ مشروط بر اين كه مهر حالّ بوده باشد، نه بر ذمّه زوج.