ترجمه و شرح دعاى صباح - كازرونى، محمدتقى بن محمد شفيع - الصفحة ٣٥٣

.وَجَلَّ عَنْ مُلاءَمَةِ كَيْفِيّاتِهِ .

.جلال و عظمت و ملائمه ، فراهم آوردن است و فراهم آمدن ، و كيفيت ، جمع او «كيفيات» است و كيفيّت ؛ به معنى چگونگى است ؛ يعنى : اى آن كسى كه بزرگ است ، از فراهم آوردن كيفيّات او! هيچ كس مطلّع نمى تواند شد بر كيفيات ذات اقدس و صفات مقدّس او ـ جلّ جلاله ـ .

.يا مَنْ قَرُبَ مِنْ خواطِرِ [١] الظُّنُونِ!

.«قُرب» ، نزديكى است و «خواطر» ، جمع خاطر است و خاطر ، عبارت است از انديشه كه در دل آيد و «ظنون» ، جمع ظنّ است و ظن ، گمان و اين جا مراد از ظن ، تصديق است مطلقا ، و اضافه خواطر به ظنون بيانيّه است ؛ يعنى : اى آن كسى كه نزديك است به خواطرى كه مقصود از آن ، تصديق است به وجود او [٢] ! و ما حصل اين دو فقره آن كه از چشم و ديدن دور است و به دل دانستن ، نزديك است . اى به دل نزديك و دور از ديده گريان مننيستى غايب زمانى از دل و از جان من [٣] و در بعضى نسخه ، «خطرات الظنون» واقع شده و «خطرات» ، جمع «خطره» است ، به معنى خطور .

.وبَعُدَ عَنْ مُلاحَظَة [٤] العُيُون .

.«بَعُدَ» ، دور است و «ملاحظه» ، نگريستن به گوشه چشم و«عيون» ، جمع عين ؛ يعنى : اى آن كسى كه دور است از نگريستن او را به گوشه چشم ها! كنايت از ديدن