ولايت نامه اميرالمؤمنين (ع) - علي خان خاكي - الصفحة ٣٠٠

نبوت و ولايت سرافراز بود ، شَرَف اجازت حاصل كرده ، به وطن اصلى مراجعت نمود . منقبت حضرت امير المؤمنين ـ عليه الصلاة والسلام ـ [١] اميدم از كَرَم ذوالجلال حاصل شدكه جان خسته به عزّ وصال ، واصل شد كسى كه ساخت به غم هاى هجر ، يافت كمالدلى كه سوخت ز سوداى عشق ، كامل شد هزار حيف از آن كس كه بى محبت زيستدريغ از آن كه ز لذّات عشق ، غافل شد دل از شواغل دنيا ببايدش پرداختكسى كه او به مهمّات عشق ، شاغل شد خوشا كسى كه زقيد زمانه مجنون وارگذشت ودر نظر اهل فهم ، عاقل شد هزار شكر كه صبح وصال ، طالع گشتهزار شكر كه شام فراق ، زايل شد هزار شكر كه محنت نهاد رو به كمىهزار شكر كه گردون به مهر مايل شد هزار شكر كه بگذشت چرخ از سر كينزمانه ام پىِ نيل مراد ، عاجل شد

---

[١] سوره مائده ، آيه ٥٥ .[٢] كلمه اى است كه در صحافى از بين رفته .[٣] گويند : اين جمله در بيتى به پيامبر اكرم گفته شده است (بحار الأنوار ، ج٢٠ ، ص٧٣) .[٤] در اصل : « مرحت » .[٥] غراب : غلاف شمشير .[٦] پوششى كه به هنگام كارزار بر روى اسب مى افكندند .[٧] احتمالاً همان است كه امروز « شارجه » مى نامند واز جمله امارات خليج است .[٨] اشاره به سوره انسان است كه مراد از انسان در آن ، حضرت امير مؤمنان عليه السلام است . ( تفسير البرهان ، ج٤ ، ص٤١٠ ) .[٩] اشاره به نداى « لافتى إلا علي » است كه در جنگ اُحد در آسمان گفته شده است (بحار الأنوار ، ج٢٠ ، ص٥٤) .[١٠] شايد : مصداق .[١١] جمله « سلونى » با عبارت هاى مختلف در سخنان حضرت امير عليه السلام آمده است (مانند نهج البلاغه ، خطبه ١٨٩) .[١٢] حديث بسيار مشهورى است كه سنّى وشيعه نقل كرده اند ودر عبقات الأنوار ، بخشى بدين حديث اختصاص داده شده است .[١٣] اين جمله يا شبيه به اين ، در موارد بسيارى از حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده است (ر .ك : معجم مفهرس بحار الأنوار ، ج٢).[١٤] بحار الأنوار ، ج٧٩ ، ص٢٤٣ .[١٥] سوره مائده ، آيه ٥٥ .[١٦] بعضى ابيات اين چكامه را كه از جهت وزن وقافيه نارساست ، همان گونه كه در نسخه بود ، آورده ايم .