اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ٥٩ - و - تحقير و تمسخر ديگران

«مَنْ اعْجَبَ بِعَمَلِهِ احْبَطَ اجْرَهُ»[١]

هر كه به عملش بنازد اجر و پاداش آن را از بين مى‌برد.

ه- دشمنى:

عجب، كينه ديگران را برمى‌انگيزد، زيرا موجب مى‌شود ديگران نسبت به فرد خود پسند متنفر شوند.

على (ع) در اين باره فرمود:

«ثَمَرَةُ الْعُجْبِ الْبَغْضاءُ»[٢]

ميوه خود پسندى، شدت دشمنى است.

و- تحقير و تمسخر ديگران:

خود بينى انسان را در اجتماع، خوار و ذليل كرده، مورد تحقير و تمسخر مردم قرار مى‌دهد.

حضرت على (ع) فرمود:

«مَنْ عَظَّمَ نَفْسَهُ حُقِّرَ»[٣]

هر كس نفس خود را بزرگ شمارد، تحقير خواهد شد.

در جاى ديگر فرمود:

«مَنْ اعْجَبَ بِنَفْسِهِ سُخِرَ بِهِ»[٤]

كسى كه خود پسند باشد، به خاطر نفس خود، مورد تمسخر قرار خواهد گرفت.

[١] - شرح غرر الحكم، آمدى، ج ٥، ص ٣١٠

[٢] - همان مدرك، ج ٣، ص ٣٢٥

[٣] - همان مدرك، ج ٥، ص ١٧٨

[٤] - همان مدرك، ص ١٧٩