اخلاق اسلامى - يوسفيان، نعمت الله؛ الهامي نيا، علي اصغر - الصفحة ١١٤ - ضرورت رازدارى

يك خبر شادى بخش ممكن است مردم را مغرور كند، و با غرق شدن در شادى زود گذر، آينده نگرى خود را از دست داده و تدابير لازم براى رويارويى با دشمن را نينديشند. پخش اخبار غم انگيز و اندوه آور نيز از عوامل موثّر تضعيف روحيه است. از اين رو قبل از پخش چنين مطالبى بايد آن را با افراد آگاه و آشنا به اوضاع درميان گذاشت.

قرآن كريم كسانى را كه اخبار را بدون دقّت ومطالعه و صلاحديد پيامبر يا مسؤولين امور، پخش مى‌كردند، نكوهش نموده، مى‌فرمايد:

«وَ إِذا جاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذاعُوا بِهِ وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَ إِلى‌ أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَتُهُ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطانَ إِلَّا قَلِيلًا»[١]

و چون خبرى از ايمنى و بيم به آنها رسد انتشارش دهند و اگر آن را به پيامبر و اولى الامر خود رجوع مى‌دادند، بدون شك كسانى كه ازميان آنان (صحت و سقم خبر را) استنباط مى‌كنند مطلب را خوب مى‌دانستند و اگر كرم خدا و رحمت وى شامل شما نبود، همه از شيطان پيروى مى‌كرديد، مگر عدّه كمى.

اين آيه شريفه به مسلمانان مى‌آموزد تا اخبار شادى بخش يا غم انگيز و ترس آور را قبل از پخش كردن باكسانى كه قدرت تحليل، بررسى و استخراج حقيقت از درون اخبار را دارند، درميان بگذارند و از پخش نسنجيده و شتابزده آن پرهيز كنند. چه بسا خبرى كه ساخته و پرداخته دشمن باشد، وبى جهت افكار جامعه را مشوش و خاطر آنان را نگران كند.

بازگو نمودن و افشاى «راز» گاه، حسادت ديگران را بر مى‌انگيزد. تنگ چشمى حسود، نمى‌گذارد مردم ازنعمتهاى خدادادى بهره‌مند شوند و ممكن است او را به كار ناخوشايند و بدعاقبت وا دارد.

از اين رو، بايد از چشم حسود پرهيز نمود واز افشاى راز خويش خود دارى كرد.

[١] - نساء، آيه ٨٣