احکام عبادی - یوسفیان، نعمتالله - الصفحة ١٩ - پیشگفتار
درس اوّل
اهمّيّت و اقسام
نماز كه وسيله ارتباط و اتّصال انسان با آفريدگار هستى است، موهبتى بىبديل و سرچشمه فيض لايزال است كه با تعليم الهى بر مكلّفان واجب گشته است. نماز به انسان اميد، اعتماد و قدرت معنوى مىبخشد، او را از فحشا و منكر بازمىدارد، به معراج مىبرد و مايه صفا، آرامش و نورانيت مىگردد. رسول خدا ٦ فرمود:
«الصَّلاةُ نُورُ الْمُؤْمِنِ وَالصَّلاةُ نُورٌ مِنَ اللَّهِ» [١]
نماز، نور مؤمن است و نماز، نورى از جانب خداوند است.
يكى از ياران امام صادق ٧ از آن حضرت درباره برترين چيزى كه بندگان بهوسيله آن به پيشگاه پروردگارشان تقرّب مىجويند و نيز از محبوبترين كار در نزد پروردگار سؤال كرد. حضرت در پاسخ فرمود:
«ما اعْلَمُ شَيْئاً بَعْدَ الْمَعْرِفَةِ افْضَلَ مِنْ هذِهِ الصَّلاةِ» [٢]
پس از معرفت (: خداشناسى)، چيزى را برتر از همين نماز سراغ ندارم.
امام خمينى قدس سره درباره اهمّيّت نماز مىفرمايد:
به نماز و مساجد، اهمّيّت دهيد كه پروندههاى دادگسترى، مال بىنمازهاست ... نماز، پشتوانه ملّت است ... نماز، يك كارخانه انسانسازى است. نماز خوب، فحشا و منكر را از يك امّتى بيرون مىكند، اينهايى كه در اين مراكز فساد كشانده شدهاند، اينها بىنمازها هستند .... [٣]
١- مستدرک الوسائل، ج ٣، ص ٩٢.
٢- بحار الانوار، ج ٨٢، ص ٢٢٦.
٣- صحِیفه نور، ج ١٢، ص ١٤٧.