احکام عبادی - یوسفیان، نعمتالله - الصفحة ٦٣ - تمام بودن نماز در بعضی مکانها
مقدارى دور شود كه ديوارهاى شهر را نبيند و اذان آن را هم نشنود [١] و چنانچه قبل از آن كه به اين مقدار دور شود بخواهد نماز بخواند، بايد نماز را تمام بخواند.
(شرط هشتم قبل از م ١٣١٨)
موارد تمام بودن نماز در سفر
مسافر در موارد زير بايد نماز را تمام بخواند:
١- قبل از آن كه هشت فرسخ برود، از وطن خود بگذرد و يا در جايى ده روز بماند.
٢- از اوّل قصد نداشته به سفر هشت فرسخ برود و بدون قصد، اين مسافت را پيموده است، مانند كسى كه بهدنبال گمشدهاى مىگردد.
٣- در بين راه از قصد سفر برگردد؛ يعنى قبل از رسيدن به چهار فرسخ، از رفتن منصرف شود.
٤- كسى كه شغل او مسافرت است، مانند راننده قطار و ماشينهاى بيرون شهرى، خلبان و ... (در سفرى كه شغل است).
٥- كسى كه به سفر حرام مىرود، مانند سفرى كه موجب اذيّت پدر و مادر باشد.
(ر. ك: مسائل نماز مسافر)
تمام بودن نماز در بعضى مكانها
در مكانهاى زير نماز تمام است:
١- وطن
٢- جايى كه مىداند و يا بنا دارد ده روز بماند.
٣- جايى كه سى روز با ترديد مانده است؛ يعنى معلوم نبوده است كه مىماند يا مىرود و تا سى روز به همين حالت مانده و جايى هم نرفته است، در اين صورت بايد بعد از سى روز، نماز را تمام بخواند. (م ١٣٣٥، ١٣٣٨ و شرط چهارم)
١- اِین فاصله را «حدّ تَرَخُّص» مِیگوِیند.