احکام عبادی - یوسفیان، نعمت‌الله - الصفحة ١٠٥ - الف - موارد قضای روزه

ممكن نباشد، هر كدام آن‌ها كه ممكن است بايد انجام دهد. (م ١٦٦٥)

موارد كفّاره جمع عبارتند از:

١- باطل كردن روزه به چيز حرام، بنابر احتياط واجب؛ چه آن چيز اصلًا حرام باشد مثل شراب و زنا، يا به جهتى حرام شده باشد. مثل نزديكى كردن با عيال خود در حال حيض.

٢- نسبت دروغ دادن به خدا و پيغمبر ٦ بنابر احتياط واجب. (م ١٦٦٥- ١٦٦٦)

زكات فطره‌

كسى كه موقع غروب شب عيد فطر بالغ، عاقل و هشيار است و فقير و بنده كس ديگر نيست، بايد براى خودش و كسانى كه نان خور او هستند، هر نفرى يك صاع (: تقريباً سه كيلو) گندم، جو، خرما، كشمش، برنج، يا ذرت و مانند اين‌ها به مستحق بدهد و اگر پول يكى از اين‌ها را هم بدهد كافى است. (م ١٩٩١)

پرداخت زكات فطره يكى از شرايط قبولى روزه است. [١]

برخى از احكام زكات فطره به قرار زير است:

الف- زمان پرداخت‌

كسى كه نماز عيد فطر مى‌خواند، به احتياط واجب پيش از نماز عيد زكات فطره را بدهد و كسى كه نماز عيد نمى‌خواند، مى‌تواند دادن فطره را تا ظهر تأخير بيندازد. چنانچه كسى به نيّت فطره مقدارى از مال خود را كنار بگذارد و تا ظهر روز عيد به مستحق ندهد، به احتياط واجب هر وقت آن را مى‌دهد، نيّت فطره نمايد. (م ٢٠٢٩- ٢٠٣٠)

كسى كه فطره را ندهد و كنار هم نگذارد، به احتياط واجب بعداً بدون نيّت ادا و قضا، فطره را بدهد. (م ٢٠٣١)

ب- نيّت و قصد قربت‌

انسان بايد زكات فطره را به قصد قربت بدهد و موقعى كه آن را مى‌دهد، نيّت دادن‌

١- عروة الوثقِی، ص ٤٤٤.