احکام اسلامی - پژوهشکده تحقیقات اسلامی - الصفحة ٢٠٦ - ج - هتک حرمت

جلوگيرى كنند؛ اگر دست برنداشت دفاع با كتك و مانند آن جايز است، چنانچه باز هم ترك نكرد، مى‌توان سنگ و چيزهايى كه كشنده است به طرف او پرتاب كرد و اگر در اين صورت مجروح يا مقتول شود، خونش هدر است. [١]

٢- اگر فرد مزاحم با نهى كردن، از كارش دست برنداشت، مى‌توان چيزى را به قصد مجروح كردن يا كشتن به طرفش پرتاب كرد. [٢]

٣- اگر فردى كه به عورات ديگران سركشى مى‌كند نابينا باشد، جايز نيست چيزى به سويش پرتاب كند و اگر پرتاب كرد و او را مجروح ساخت، ضامن است. همين حكم درباره كسى كه دور را نمى‌بيند و به خاطر فاصله زياد نمى‌تواند ببيند و تشخيص دهد، جارى است. [٣]

٤- اگر از فاصله دور با دوربين ببيند، حكمش مانند آن است كه از نزديك سركشى مى‌كندو دفعش جايز، بلكه واجب است و اگر جنايتى بر متجاوز وارد شد، خونش هدر است. [٤]

ج- هتك حرمت‌

گاهى نيز تجاوز به حريم انسان، از طريق آبروريزى و نسبت دادن اعمال منافى عفت به زنان خانواده و لكّه دار نمودن عفت و عصمت آنان و جريحه‌دار نمودن شرافت و حيثيت فردى و خانوادگى انجام مى‌گيرد.

تجاوز در اين مرحله با قذف، افترا و تهمت‌هاى ناروا، فحش،

[١] تحرِیر الوسِیله، ج ١، ص ٤٩١، مسأله ٣٠.

[٢] همان، مسأله ٣١.

[٣] همان، ص ٤٩٢، مسأله ٣٤.

[٤] همان، مسأله ٣٨.