احکام اسلامی - پژوهشکده تحقیقات اسلامی - الصفحة ١٣٠ - همسایهداری

موجب هدايت آنها شود، ولى تصرّف در اموال آنها در صورتى جايز است كه علم به وجود مال حرام در آنچه مورد تصرّف است، نباشد. [١]

٣- شخصى مبادرت به خوردن شراب مى‌كند. كارهاى منافى با عفّت انجام مى‌دهد و ... معاشرت با او چه حكمى دارد؟

جواب- اگر ترك معاشرت موجب مى‌شود شخص مشارٌاليه دست از اعمال خلاف خود بردارد، لازم است از معاشرت با او خوددارى نماييد. [٢]

همسايه‌دارى‌

حق همسايه بسيار سنگين است و شريعت مقدّس اسلام نسبت به رعايت حقوق همسايه تأكيد فراوان كرده و در روايات زيادى خوددارى از هر نوع اذيت و آزارى را نسبت به همسايه واجب شمرده است. پيغمبر اكرم ٦ مى‌فرمايد:

«ما زالَ جَبْرَئيلُ يُوصينى‌ بِالْجارِ حَتَّى ظَنَنْتُ انَّهُ سَيوُرِثُهُ»

جبرئيل همواره مرا به (رعايت حقوق) همسايه سفارش مى‌كرد، تا جايى كه گمان كردم همسايه از همسايه ارث مى‌برد.

امام صادق ٧- در حالى كه خانه از اهلش پر بود- فرمود:

«اعْلَموُا انَّهُ لَيْسَ مِنَّا مَنْ لَمْ يُحْسِنْ مُجاوَرَةَ مَنْ جاوَرَهُ»

بدانيد كسى كه با همسايه خوشرفتارى ندارد از (شيعيان) ما نيست.

بنابراين، بر هر كسى كه به خدا، پيغمبر خدا و روز آخرت ايمان دارد، لازم است از هر چه كه موجب اذيت و آزار همسايه است، بپرهيزد. بدون ترديد كارهايى مانند باز كردن دريچه به خانه همسايه موجب مشرف شدن بر خانه او در نتيجه، باعث آزردن همسايه خواهد بود. همچنين است‌

[١] استفتاآت، ج ١، ص ٤٨٣، س ٣.

همان، س ٤.