جنگ روانی - متفکر، حسین - الصفحة ١٠٨ - ٢-٢-٥-عوامل و علل شايعهپراكنى
مىدهند.افراد بدبين،شايعات آميخته با اضطراب را باور و نقل مىكنند و افراد خوشبين،شايعات آميخته با اميد را؛و افراد بيكار ملالتزده و پريشان شايعاتى را كه موجب برانگيختگى و رهاسازى از يكنواختى مىشود باور و نقل مىنمايند.
وجود سانسور در رسانههاى همگانى به گسترش شايعات كمك مىكند؛ زيرا اگر اخبار از منابع اصلى انتشار خبر،يعنى وسايل ارتباط جمعى به طور دقيق منتشر شود،شايعه زمينه انتشار پيدا نمىكند.
علل نقل شايعه معمولاً پيچيده است.اما چند شيوه وجود دارد كه نيازهاى فردى وارد فرايند شايعهپردازى مىشود.
١-ترس: برخى شايعات به علت مضطرب بودن مردم منتشر مىشوند.
٢-خصومت: برخى شايعات به علت نفرت بيش از حدّ نسبت به شخص يا كشورى،آگاهانه منتشر مىشود.
٣-آرزو: برخى شايعات به سبب ايجاد احساس خوشايند در مردم پخش مىشوند.
٤-خودنمايى: عبارت است از تلاش براى جلب توجه ديگران؛فرد ممكن است براى افزايش وجاهت (پرستيژ) خود نزد ديگران،شايعه را بازگو كند تا آنها فكر كنند او فرد مطلعى است.يا ممكن است بخواهد بدين وسيله با ديگران مصاحبت كرده يا شنوندهاى را سرگرم نمايد.
٥-اطمينانآفرينى و حمايت عاطفى: در اينجا شايعه بدان اميد بيان مىشود كه شنونده خواهد توانست آن را تكذيب يا رد نمايد،يا اين كه بازگو كردن شايعه ممكن است تنش گوينده را با شريك كردن ديگران در تحمل آن،كاهش دهد،در اين مورد،فرد ممكن است به جاى انكار،در پى جلب همدردى باشد.