عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج2) - سنگری، محمدرضا - الصفحة ٦٨ - ٣ توكّل

مادرم! اگر جنازه‌ام برگشت، بر روى قبرم هيچ نام و نشانى ننويسيد و تنها زحمتى كه مى‌كشيد اين كه «شهيد گمنام» را با نماى سرخ روى قبرم نوشته و مظلوميّت عاشقان حسين (ع) را در اين دو كلمه بگنجانيد. [١]

دوست دارم كه جنازه‌ام پيدا نشود و يا اگر پيدا شد گمنام دفن شود و گريه‌كننده‌اى نداشته باشد. [٢]

٣. توكّل

از ارزش‌هاى بزرگ اسلامى و صفات نيك و برجستۀ مؤمنان توكّل است. توكّل به‌معناى وكيل قرار دادن خداوند متعال در امور و كارها است. توكّل در حقيقت، اعتماد و اطمينان به قادر متعال، كارها را به او سپردن و از او مدد و يارى خواستن است. مؤمنان در عين اين كه از اسباب و امكانات مادى درحد توان بهره مى‌گيرند، آن‌ها را در سببيّت و تأثير مستقل نمى‌دانند، و معتقدند كه خداوند متعال به اسباب تأثير مى‌بخشد. از اين‌رو، توكّل به‌معناى مسؤوليت‌گريزى و يا كنار گذاشتن اسباب و امكانات مادى نيست، بلكه به‌معناى دل‌بريدن از اسباب، دل بستن و اميدداشتن به مسبّب‌الاسباب و تنها او را سبب و مؤثرِ مستقل دانستن است.

قرآن كريم مؤمنان را بسيار به توكّل سفارش مى‌كند [٣]و بر آن اثراتى شگرف مترتّب مى‌سازد. انسان متوكّل محبوب خدا است [٤]و خداوند متعال