عوامل معنوی و فرهنگی دفاع مقدس (ج2) - سنگری، محمدرضا - الصفحة ١٣٨ - ٢-٢ ايثار در امكانات
اگر چيزى داشتند در عين احتياج به ديگران مىدادند و. . . هر اسير ماهيانه ٣٥ تومان حقوق مىگرفت. بعضى از برادران بودند كه ٢٥ تومان از حقوق خود را در اختيار بيماران و جانبازان قرار مىدادند تا با تهيۀ دارو و شيرخشك زودتر بهبود يابند. [١]
در يكى از روزهاى سخت اسارت خبر زلزلۀ رودبار را شنيديم. عراقىها به اين حادثه كلى آب و تاب داده، تلفات آن را چندبرابر كردند. چند روز بعد هيئت صليب سرخ براى بازديد آمد و اخبار نسبتاً دقيقى از تلفات و محل زلزله به ما داد. حس نوعدوستى و وظيفۀ اسلامى باعث شد كه تعدادى از برادران به ايران نامه نوشته و چندماه از حقوق خود را به زلزلهزدگان اختصاص دهند. [٢]
٢-٢. ايثار در امكانات
گاه كاستى امكانات مقدمۀ بروز ايثارگرى رزمندگان اسلام بود. در اين هنگام، ميدان مسابقهاى در استفاده نكردن خود و استفاده كردن ديگرى رخ مىنمود و آنان كه ايثارگرتر بودند، برندۀ اين مسابقه مىشدند. اگر امكانات نبود يا به اندازۀ همگان نبود، فرمانده در گام نخست خود را محروم مىكرد و فرمانبران و زيردستان را بر خود مقدم مىداشت. يكى از رزمندگان در بارۀ سيرۀ فرماندهى سردار شهيد حاج ابراهيم همّت مىگويد:
در غرب كشور عمليّاتى در پيش داشتيم. در هواى سرد كوهستان قرار بود براى بچّهها اوركت بياورند. قبل از عمليّات حاج همّت براى نيروها سخنرانى كرد. بعد از سخنرانى عدهاى گفتند: اينجا هوا سرد است، پس اوركتهايى كه قرار بود بدهند، چه شد؟ حاج همّت گفت: انشاءاللّه همين روزها مىآورند،
[١]
[٢]