خود را در آن افكند تا ديگرى را نجات دهد، ايثارگر است. ايثار نشان بزرگى و بزرگوارى روح ايثارگر است؛ برخى از مالى كه بدان احتياج دارند، درمى‌گذرند و برخى جان خويش را نيز فدا مى‌كنند.

قرآن كريم ايثار مال و جان را به وجه نيكويى ستوده است؛ در بارۀ انصار كه با روى خوش از مهاجران استقبال كردند و با آن كه خود نيازمند بودند، خانه و اموال خويش را در اختيار آنان قرار دادند، مى‌فرمايد:

هركس را كه به‌سوى آنان كوچ كرده، دوست دارند و نسبت به آنچه به ايشان داده شده است، در دل‌هاشان حسدى نمى‌يابند و هرچند در خودشان احتياجى [مبرم] باشد، آن‌ها را بر خودشان مقدم مى‌دارند و هركس از خسّت نفس خود مصون ماند، ايشانند كه رستگارانند. [١]

قرآن كريم همچنين در شأن بزرگ ايثارگر تاريخ اسلام، حضرت على (ع) كه خود را در معرض شمشيرهاى آختۀ مشركان مكه قرار داد و در بستر پيامبر (ص) آرميد تا آن حضرت جان سالم به در بَرَد و هجرت تاريخ‌ساز خود را انجام دهد، فرموده است:

و از ميان مردم كسى است كه جان خود را براى طلب خشنودى خدا مى‌فروشد، و خدا نسبت به [اين] بندگان مهربان است. [٢]

[١] . حشر (٥٩) ، آيۀ ٩.
[٢] . بقره (٢) ، آيۀ ٢٠٧. در تفسير كنز الدقايق در ذيل اين آيه از تفسير ثعلبى چنين نقل شده است: «على (ع) فرمان پيامبر (ص) را انجام داد. خداوند به جبرئيل و ميكائيل وحى كرد كه بين شما برادرى قرار دادم و عمر يكى را طولانى‌تر از ديگرى ساختم، پس كدام‌يك حيات و زندگى را براى ديگرى مى‌خواهد و برمى‌گزيند؟ هردو حيات را برگزيدند. خداوند به آنان وحى كرد كه چرا مانند علىّ‌بن ابى‌طالب نيستيد كه ميان او و پيامبر عقد اخوّت بستم؛ على در بستر پيامبر خوابيد و جانش را فداى او كرد و زندگى او را ترجيح داد؟ پس به زمين فرو آييد و او را در برابر دشمنانش محافظت نماييد. آن‌دو فرو آمدند و جبرئيل بالاى سر و ميكائيل پايين پاى حضرت ايستادند، و جبرئيل مى‌گفت: آفرين به تو اى علىّ‌بن ابى‌طالب، خداوند به تو بر فرشتگان مباهات و افتخار مى‌كند. پس خداوند متعال آيۀ «و من النّاس من يشرى. . .» را در شأن علىّ‌بن ابى‌طالب، بر پيامبرش كه به‌سوى مدينه رهسپار بود، نازل كرد» . (تفسير كنز الدقائق، ج ١، ص٤٩٩) .