روزه سپر مؤمن، به ضميمه احكام روزه - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٩٩ - مبطلات

١١- فردي در ماه رمضان روزه گرفته و در بين روز کاري را که احتمال مي‌داده مضرّ به روزه باشد انجام داده و بعد از ماه رمضان، فهميده که مضر نبوده حال روزه او چه حکمي دارد‌؟

ج ـ اگر صرفاً احتمال مي‌داده که مضرّ به روزه است و يقين به مبطليت نداشته، روزه او صحيح است ولي اگر يقين داشته که اين فعل مبطل روزه است و معذلک انجام داده، بايد اين روزه را قضا کند زيرا نيت روزه از او خارج شده است.

١٢- کسي که در حال نماز اخلاط سينه‌اش به فضاي دهان رسيده و حفظ روزه رمضان متوقف بر باطل کردن نماز باشد، و در صورتي که وقت نماز هم تنگ باشد آيا نماز را باطل کند يا روزه؟

ج ـ فرو بردن آن در فرض اضطرار و کمي وقت موجب بطلان روزه نمي‌شود و لذا نماز را ادامه دهد.

١٣- شخصي به علت بيماري قند براي استفاده دارو مقداري دارو گياهي را در آب حل ميکند پاي خود را در آب فرو ميبرد بعد از نيم ساعت دهان او تلخ ميشود آيا در ماه رمضان روزه باطل است يا نه؟

ج ـ روزه صحيح است.

١٤- شخصي نمي‌داند اذان صبح شده در ماه رمضان وقتي لقمه را در دهان مي‌گذارد شخصي خبر مي‌دهد اذان شده لقمه را فرو برده در گلو گير کرده نمي‌تواند در بياورد مجبور شده يک مقدار آب بخورد حال روزه او باطل است و کفاره دارد يا نه؟