روزه سپر مؤمن، به ضميمه احكام روزه - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٧٩ - حكم روزه مسافر

روزه مسافر:

مسافري که بايد نمازهاي چهار رکعتي را در سفر، دو رکعت بخواند، نبايد در آن سفر روزه بگيرد ولي بايد قضاي آن را به جا آورد و مسافري که نمازش را تمام مي‌خواند؛ مثل کسي که شغل او سفر است، بايد در سفر روزه بگيرد.

حکم روزه مسافر: * به سفر رفتن(آغاز سفر)

١- قبل از ظهر به مسافرت مي‌رود---- وقتي به حد ترخص رسيد روزه‌اش باطل مي‌شود و اگر قبل از آن روزه را باطل کند، بايد کفاره بدهد.

٢- بعد از ظهر به مسافرت مي‌رود----- روزه‌اش صحيح است و نبايد آن را باطل کند.

* از سفر برگشتن(پايان سفر)

١- قبل از ظهر به وطن يا جايي که بنا دارد ده روز بماند برسد:

الف)کاري که روزه را باطل مي‌کند انجام نداده است---- بايد نيت روزه کرده و روزه آن روز را تمام کند و صحيح است.

ب) کاري که روزه را باطل کند انجام داده است------- روزه آن روز بر او واجب نيست و بايد قضاي آن را به جا آورد.

٢- بعد از ظهر برسد---- روزه‌اش باطل است و بايد قضاي آن را به جا آورد.