روزه سپر مؤمن، به ضميمه احكام روزه - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٦٠ - مراقبت پس از ماه رمضان

و باورهاي اسلامي خود فاصله بگيريد؟

﴿وَما مُحمَّدٌ اِلّا رَسُولٌ قَد خَلَت مِن قَبلِهِ الرُّسُلِ اَفَاِئن ماتَ او قُتِلَ انقَلَبتُم علي اَعقابِکُم وَ مَن ينقَلِب علي عَقِبَيهِ فَلَن َيضُرُّ اللهَ شَيئاً وَ سَيجزِي اللهُ الشّاکِرينَ﴾.

و محمد(صلي الله عليه و آله و سلّم) جز فرستاده‌اي که پيش از اوهم پيامبراني آمده و گذشته‌اند نيست. آيا اگر او بميرد يا کشته شود از عقيده خود برمي گرديد؟ و هرکس از عقيده خود باز گردد، هرگز زياني به خدا نمي‌رساند و به زودي سپاسگزاران را پاداش مي‌دهد.

اين آيه نشان مي‌دهد که با رحلت و شهادت رسولان و رهبران الهي مکتب آنان نمي‌رود و خداي متعال اتّکاي افراطي حتّي به شخص پيامبر اشرف مخلوقات را به عنوان نوعي از فرد پرستي محکوم مي‌کند. لذا مؤمنان بايد توجه داشته باشند که تداوم دين در گرو حضور انبياء به تنهايي نيست و فقدان ظاهري آنها را نبايد دست آويزي براي واپس گرايي قرار داد.

همچنان که درباره عيد فطر فرموده اند:" هر روزي که در آن گناه انجام نشود، عيد است. مي‌توان گفت: هر شب که وصال با دوست حاصل شود و انسان به قدر واقعي خويش پي ببرد، شب قدر است." بايد در عين ارج نهادن به پديده‌هاي مبارک خداوندي همچون انبياء عظام، مکانها، و زمانهاي مبارک و مقدس، ذات مقدس پروردگار و تقواي از او را هميشه و در همه جا در نظر داشت. شاعري مي‌گويد: