استفتائات پزشکی - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٥٩ - آزمايش و آزمايشگاه

ج) اگر بشود از انسان كافر و مهدورالدّمي استفاده كرد بايد از اين فرد استفاده كرد.

در صورتي که آزمايش‌هاي فوق براي اهداف فوق ‌الذّکر هيچ‌ گونه ضرري براي بيمار نداشته باشد، آيا طبيب بدون اطّلاع به بيمار و بدون کسب اجازه از او مي‌تواند چنين اقدامي نمايد؟

ج) بنابر احتياط بدون اطّلاع جايز نيست.

اگر در صورت ضرورت، انجام چنين آزمايش‌هايي جايز باشد، چگونگي آن ضرورت را بيان نماييد.

ج) به صورتي كه اگر اين آزمايش انجام نشود مرگ انسان معيني اتّفاق مي‌افتد در اين صورت امكان آزمايش آن هم در صورتي كه به ضرر جاني نرسد اشكال ندارد.

٥. آزمايش‌هايي که جهت پيشرفت علم پزشکي بر روي حيوانات انجام مي‌شود، و باعث مرگ آن‌ها مي‌شود، صرف نظر از ضمان، آيا چنين کاري براي پيشرفت علم پزشکي جايز است؟

ج) اشكال ندارد.

٦. گاهي پيشرفت علم پزشكي منحصر به انجام آزمايش‌هايي بر روي انسان است كه در برخي موارد خطرناك نيز مي‌باشد، با توجّه به اين نكته، حكم مسائل زير چيست:

اگر بيمار يقين داشته باشد كه با قرار گرفتن در معرض چنين آزمايش‌هايي به استقبال خطرهاي جاني رفته، ولي از طرفي هم به