٢٠. در مواردي که پزشک باعث سقط جنين مي‌شود، ديه‌ي لازمه بايد توسط چه کسي پرداخت شود؟ و آيا اگر شرط کند که ديه به عهده وي نيست، آيا اين شرط جهت رفع ديه کافي است؟ اگر با قبول اين شرط، فردي که ديه بر او واجب است آن را پرداخت نکند، آيا در اين صورت پزشک مديون خواهد بود؟

ج: بايد پزشک ديه را بپردازد و اگر سقط از موارد حرام باشد برائت معنايي ندارد

٢١. زني به وسيله‌ي طبيب سقط جنين نموده و از اين موضوع زن و شوهر هر دو راضي هستند امّا نمي‌دانند که سقط شده، جنين است يا علقه، فقط مي‌دانند که حمل مدّت ٥٥ روز بوده است. در اين صورت ديه‌اش چقدر است و به چه کسي بايد داد؟

ج)٥٥ روز علقه است و بايد ديه را به ورثه بچه بدهند و خود پدر و مادر از ديه ارث نمي برند

٢٢. نطفه‌اي از مرد کافر در رحم زن کافره که هر دوي آن‌ها صاحب کتاب هستند منعقد شده است. اگر زن کافره به پزشک مراجعه کند و بخواهد بچّه را سقط کند، اوّلاً سقط کردن اين بچّه براي اين پزشک جايز است يا نه؟ ثانياً اگر جايز نيست و پزشک مسلمان اين عمل را انجام داد و مباشر سقط شد، ديه بر او واجب است يا خير؟

ج) سقط جنين جايز نيست و ديه واجب است و اگر پدر و مادر هر دو کافر هستند پزشک بايد ديه کافر را بدهد.