استفتائات پزشکی - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٥٨ - آزمايش و آزمايشگاه

ج) اگر عرفاً اين گونه كارها ضرر زدن به خود محسوب مي‌شود، حرام است.

٤. معمولاً روي انسان آزمايش‌هاي طبّي گوناگوني که گاه خطرناک هم مي‌باشد براي کسب اطّلاعات بيشتر پزشکي در جهت تشخيص امراض و درمان آن‌ها انجام مي‌دهند. بفرماييد:

اگر بيماري يقين داشته باشد که چنانچه خود را در معرض چنين آزمايش‌هايي قرار دهد به استقبال خطرهاي جاني براي خود رفته است ولي از طرفي هم به پيشرفت علم پزشکي و هم به معالجه و مداواي جامعه مسلمانان در آينده کمک نموده است. آيا خود را در معرض چنين آزمايش‌هايي قراردادن جايز است؟

ج) جايز نيست.

اگر ضرر جاني محتمل باشد ولي کمک به علم پزشکي فوق ‌الذّکر قطعي، آيا در اين صورت مي‌تواند خود را در معرض آزمايش قرار دهد؟

ج) اگر احتمال قوي به ضرر داشته باشد جايز نيست و الا مانعي ندارد.

اگر به ضرر جاني براي خود هيچ‌ گونه آگاهي نداشته باشد و فايده آزمايش هم براي کمک فوق ‌الذّکر محتمل باشد، چه حکمي دارد؟

ج) حكمي ندارد زيرا غافل است.

اگر فايده آزمايش‌ها به سود تمامي افراد بشر باشد، بفرماييد حکم خود را در معرض قراردادن در صورت علم به ضرر يا احتمال ضرر و يا عدم علم به ضرر چه خواهد بود؟