به امام (ع) بعدى مى پرداختند كه نمونه هاى زيادى در كتب تاريخ و رجال مضبوط است. از جمله آنها، داستان ابوالاديان است كه نماينده امام حسن عسگرى (ع) بود و بعد از شهادت آن حضرت (ع) به سامرا آمد و بعد از تحقيقات زيادى خدمت حضرت ولى عصر (عج) رسيد و وجوه خمسى را به دست مبارك ايشان رسانيد. اكنون توجّه خوانندگان عزيز را به چند روايت از آن بزرگواران : درباره وجوب خمس و نقش حسّاس آن در جامعه اسلامى جلب مى نماييم.

خمس در گفتار امامان معصوم :

١. امام جعفر صادق (ع) فرمود:

«إِنَّ اللَّهَ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَمَّا حَرَّمَ عَلَيْنَا الصَّدَقَةَ أَنْزَلَ لَنَا الْخُمُسَ فَالصَّدَقَةُ عَلَيْنَا حَرَامٌ وَ الْخُمُسُ لَنَا فَرِيضَةٌ وَ الْكَرَامَةُ لَنَا حَلَال» «١»

همانا خدايى كه جز او خدايى نيست، صدقه را بر ما خاندان حرام كرده و خمس را براى ما قرار داد و آن را بر ما واجب كرد و براى ما كرامت و حلال است.

٢. امام جعفر صادق (ع) در تفسير آيه شريفه وَ اعْلَمُوا

__________________________________________________

(١). وسائل الشيعه، ج ٩، ص ٤٨٣