«قُلْتُ لَهُ: أَمَرْتَنِي بِالْقِيَامِ بِأَمْرِكَ وَ أَخْذِ حَقِّكَ فَأَعْلَمْتُ مَوَالِيَكَ بِذَلِكَ؛ فَقَالَ لِي بَعْضُهُمْ: وَ أَيُّ شَيْ‌ءٍ حَقُّهُ؟ فَلَمْ أَدْرِ مَا أُجِيبُهُ. فَقَالَ: يَجِبُ عَلَيْهِمُ الْخُمُسُ» «١»

به حضرت عرض كردم: به من امر فرموديد كه حقّ شما را از مردم بگيرم. من هم پيام شما را به آنها رسانيدم. آنها از من پرسيدند: كه حق امام (ع) چيست؟ نمى دانستم چه بگويم. حضرت (ع) فرمودند: خمس بر آنها واجب است.

٩. سكونى از امام صادق (ع) نقل مى كند كه فرمود:

شخصى به خدمت اميرالمؤمنين (ع) رسيد و عرض كرد: مالى را كسب كرده ام امّا به حلال و حرام آن توجه نداشتم. حال قصد توبه دارم امّا حلال و حرام آن براى من مشخّص نيست و مقدار اختلاط آن را نمى دانم. پس حضرت (ع) فرمود:

«تَصَدَّقْ بِخُمُسِ مَالِكَ فَإِنَ اللَّهَ رَضِيَ مِنَ الْأَشْيَاءِ بِالْخُمُسِ وَ سَائِرُ الْمَالِ لَكَ حَلَالٌ» «٢»

خمس مال خود را بپرداز. به يقين خداوند با دادن خمس راضى مى شود و بقيه آن مال براى تو حلال است.

١٠. عمران بن خمس مى گويد: آيه خمس را در محضر امام موسى بن جعفر ٨ خواندم. امام (ع) فرمود:

__________________________________________________

(١). وسائل الشيعه، ج ٩، ص ٥٠٠

(٢). وسائل الشيعه، ج ٩، ص ٥٠٦