داود ، حامد حفني
(١)
جايگاه خمس در اسلام
١٣ ص
(٢)
جامعيت اسلام
١٦ ص
(٣)
الف) از ديدگاه قرآن كريم
٢٣ ص
(٤)
معناى غنيمت در قرآن
٢٤ ص
(٥)
ب) از ديدگاه روايات
٢٦ ص
(٦)
خمس در گفتار امامان معصوم
٢٧ ص
(٧)
اداى خمس و ديگر وجوهات، جهاد در راه خداست
٣٢ ص
(٨)
يك داستان جالب
٣٣ ص
(٩)
فصل اول «محاسبه، زمان و شرايط پرداخت خمس»
٥٣ ص
(١٠)
فصل دوم «خمس درآمد و حقوق»
٦٠ ص
(١١)
فصل سوم «خمس سرمايه و ابزار»
٦٦ ص
(١٢)
فصل چهارم «خمس هديه، عيدى و جايزه»
٧٨ ص
(١٣)
فصل پنجم «خمس مهريه و ارث و ديه»
٨٣ ص
(١٤)
فصل ششم «خمس پس انداز»
٨٧ ص
(١٥)
فصل هفتم «خمس حج و زيارت»
٩٤ ص
(١٦)
فصل هشتم «خمس زمين و مسكن»
٩٧ ص
(١٧)
فصل نهم «خمس وسايل زندگى و عروسى»
١٠٧ ص
(١٨)
فصل دهم «خمس وسيله نقليه و خودرو»
١١٤ ص
(١٩)
فصل يازدهم «خمس وام و قرض»
١١٨ ص
(٢٠)
فصل دوازدهم «خمس سكه و طلا»
١٢٤ ص
(٢١)
فصل سيزدهم «خمس كتاب و رايانه»
١٢٧ ص
(٢٢)
فصل چهاردهم «پرداخت خمس»
١٣٠ ص
(٢٣)
فصل پانزدهم «سهم سادات»
١٣٥ ص
(٢٤)
فصل شانزدهم «اموال خمس نداده»
١٣٧ ص
(٢٥)
فصل هفدهم «فرار از خمس»
١٤٠ ص
(٢٦)
فصل هجدهم «اصطلاحات»
١٤٢ ص
(٢٧)
مفهوم مؤونه
١٤٢ ص
(٢٨)
خمس و ماليات
١٤٣ ص
(٢٩)
مصالحه
١٤٣ ص
(٣٠)
سال خمسى
١٤٣ ص
(٣١)
دستگردان
١٤٤ ص

13598 - 13598 - الصفحة ٢٦ - ب) از ديدگاه روايات

شريفى كه به عنوان نمونه ذكر گرديد آياتى است كه در آنها كلمه هاى گرفته شده از «غنم» به نظر تمام مفسّران به معناى مطلق فوايد و منافع تفسير گرديده اند.

بنابراين، كلمه غَنِمْتُمْ كه در آيه ٤١ سوره مباركه انفال آورده شده است به معناى كليه منافع و بهره هايى است كه به انسان‌ها مى رسد و يكى از مصاديق آنها هم منافع و غنايم جنگى است.

ب) از ديدگاه روايات‌

امامان معصوم : به عنوان راهبران الهى و مناديان هدايت، در قول و عمل خود، با استناد به آيه خمس و با تكيه بر مفهوم «غنيمت» در آيه شريفه، بر اين امر مهمّ از فروع اعتقادى توجّه خاصّى نموده‌اند. آن بزرگواران، خمس را از انحصار به غنايم جنگى بيرون آورده و به ديگر دستاوردها از جمله سود كسب ها تعميم داده اند.

ائمّه : خمس را به عنوان حقّ ولايت و امامت از مردم گرفته و هزينه كردن آن را نيز خود به عهده داشتند و حتّى در زمانى كه در تقيّه به سر مى بردند، براى اين امر نماينده و وكيل تعيين و معرفى مى‌نمودند كه ان شاءالله در فصل هفتم، همه نمايندگان و وكلاى آن بزرگواران را به طور مفصّل معرفى خواهيم نمود.

اين مسؤوليّت، پس از هر امام (ع)، به امام (ع) بعد منتقل مى گرديد و نمايندگان، وجوهات خمسى را كه در اختيار داشتند