در هر صورت، آيه شريفه به روشنى بر وجوب خمس دلالت دارد و جاى هيچ‌گونه شك و ترديدى در آن نيست. تنها يك نكته را بايد بررسى كرد و آن نكته اين است كه آيا مراد از غنيمت، كه در آيه غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ ذكر شده، غنايم جنگى است كه در جنگ هاى صدر اسلام به دست مسلمانان مى آمد، يا شامل همه غنايم است تا آنچه را هم كه به واسطه كسب، تجارت، صنعت و كشاورزى به دست مؤمنين مى آيد شامل شود؟

اينجا محل اختلاف بين شيعه و اهل تسنّن است. علماى اهل تسنّن خمس را به غنايم و منافعى كه در جنگ به دست رزمندگان بيايد اختصاص داده اند، ولى علما و مجتهدين شيعه، همگى معتقدند و فتوا داده اند كه خمس به هر منفعتى كه به دست مردم برسد، تعلّق گرفته و تنها به غنايم جنگى اختصاص ندارد. از اين رو، لازم است در اين مورد قدرى تأمّل و بحث شود كه شبهه‌اى دراذهان نماند.

معناى غنيمت در قرآن‌

در آيات بسيارى از قرآن مجيد، كلمه «غنم» و مشتقات آن ذكر شده است. مفسّران متقدّم و متأخّر شيعه، بدون هيچ گونه ترديد، اين كلمه را به معناى مطلق فوايد و همه بهره ها تفسير كرده اند. براى نمونه، به چهار مورد از اين آيات شريفه اشاره مى نماييم: